Image
30/09/2002

(blij dat we niet studeren in…) Cambridge

Wie Engelse universiteitssteden zegt, zegt Cambridge en Oxford. Of liever: Cambridge en "The Other Place", want in de straten van Cambridge de naam van de concurrerende unief luidop uitspreken, staat gelijk aan knetterend vloeken in het openbaar. En zulks wordt in deze statige, met eeuwen hoogintellectuele geschiedenis beladen stede in het geheel niet geapprecieerd.

"In The Other Place houden ze zich bezig met het opleiden van overbodige mensen: dichters en politici. Iron Maggie Thatcher? Ever-smiling Tony Blair? Don't blame Cambridge! Nee, wij leveren de mensen die echt het verschil maken: de wetenschappers en de bisschoppen." Het zijn niet onze woorden, maar die van Sheila, een al even ijzeren vrouw van een jaar of 60 die op stadsrondleidingen (tot 5 keer per dag, maximum 20 personen, boeken bij de Tourist Info of via 01223/45.75.74) met veel vuur haar stad en universiteit verdedigt. Want hoewel Cambridge al een bloeiende middeleeuwse stad was toen de unief arriveerde in 1284 (ruim 100 jaar later dan Oxford trouwens), wordt ze sindsdien gedomineerd door de academici.

'University' is niet hetzelfde als 'College'

Vandaag studeren 16.000 studenten aan de universiteit van Cambridge. Als je weet dat het stadscentrum nauwelijks groter is dan dat van pakweg Lier, kan je je voorstellen dat de unief een enorme impact heeft op de stad. De universiteit van Cambridge is eigenlijk een conglomeraat van 31 onafhankelijke colleges. Da's niet hetzelfde als faculteiten bij ons, of zelfs niet als departementen: elk college is wel degelijk een aparte onderwijsinstelling die tussen 200 en 900 studenten herbergt, en zich niet specialiseert in één bepaald vakgebied. Dat herbergen mag je trouwens letterlijk nemen, want Cambridge kent geen klassieke studentenkoten: alle studenten logeren binnen de muren van hun college, waar ze een persoonlijke lector en zelfs een soort butler-annex-schoonmaker ter beschikking hebben. Het avondeten wordt verplicht samen genomen in een vaak eeuwenoude dinner room, en er wordt op gelet dat de studies niet slabakken door overmatig slempen, vrijen of roeien. Roeien ja, want The Other Place dient jaarlijks geklopt te worden in die legendarische Britse studentensport!

Je kan je voorstellen dat het niet evident is om in zo'n college binnen te geraken. Het is niet echt een kwestie van geld of supergoeie cijfers; het beruchte "interview" is allesbepalend. De kandidaat-student verschijnt voor een jury van 3 bullebakken van professoren, die hem genadeloos op de rooster leggen. Of haar: het in-tranen-uitbarstingspercentage tijdens het interview schijnt bij meisjes op 90% te liggen. Op basis van het gesprek krijg je een Yes, een No of een Maybe. En het is alleen bij de Maybe-slachtoffers dat cijfers een doorslaggevende rol spelen. De truc is te gaan aankloppen bij een college dat aanleunt tegen je extracurriculaire activiteiten. St. John's is bijvoorbeeld een roeicollege, dus als atleet met kabels van biceps heb je een dikke streep voor. Bij Trinity strekt het dan weer tot aanbeveling als je een muziekinstrument bespeelt. Enzovoort. Hoeft het trouwens gezegd dat er tussen de studenten van de verschillende colleges een gezonde jongensachtige rivaliteit bestaat, die geregeld aanleiding geeft tot practical jokes die de lokale of zelfs nationale pers halen?

Private, no entry

Kan je als bezoeker de colleges bezoeken? Ja en nee: het personeel van de unief is stiff-arsed, overal zijn poortjes op slot, staan "private, no entry"-bordjes in de weg, en worden onnodig dure toegangsprijzen gevraagd. Dit alles is in de winter veel minder erg dan in het toeristische seizoen, maar wij vonden die Britse regelneverij bij momenten ronduit ergerlijk. Natuurlijk heb je als student in Cambridge wel een voetje voor: als je met een paar boeken onder je arm overal op studentikoze manier binnenbanjert met een air van "I totally belong here", kan het best zijn dat men je met rust zal laten. Of je zal op zijn minst toch studentenkorting krijgen.

Het heeft weinig zin om alle 31 colleges te gaan aflopen, want dan krijg je af te rekenen met een college-indigestie. De absolute must is King's College (zij-ingang nemen langs Trinity Lane), hoewel de deurwachters hier vreselijk hautain zijn. Toch maar doen, want de chapel (vergis je niet: in dat 'kapelletje' past een volledige kathedraal) is adembenemend, en is bovendien het allerlaatste schoolvoorbeeld van gotiek in Europa. Ook leuk is St. John's College, omdat het zo groot en zo rijk is, en Trinity College voor de monumentale Great Court, de grootste van Europa. Voeg daar dan nog 1 à 2 kleinere colleges aan toe als icing on the cake (Peterhouse bijvoorbeeld, het allereerste en alleroudste college), en je hebt een mooi idee van de structuur van de universiteit.

De allerleukste manier om de colleges te bekijken hebben we nog niet vermeld: aan de achterkant ("The Backs") hebben ze prachtige tuinen en stroomt de rivier Cam, waarop je kan "punten". Een punt is een platte, houten boot die net als een Venetiaanse gondel wordt bestuurd door een rechtstaande "chauffeur" die zich afzet met een soort polsstok in het water. Je kan het zelf proberen (niet makkelijk, geloof ons!) of een geleid tochtje maken met een jobstudent, die het zicht op de colleges kruidt met wat studentikoze verhalen. Zo'n boottochtje is peperduur (£10 per persoon voor 40 minuten), maar zeker bij slecht weer valt over de prijs verregaand te onderhandelen.

Stap eens in een Concorde (en overleef het)

Is er nog iets te zien in Cambridge? Jazeker: er zijn een heleboel gratis musea. Die van de unief (Zoology, Archeology, Geology, Polar Research enzovoort) zijn meestal enkel in de week open, dus dat wordt een probleem als je een weekenduitstapje naar Cambridge maakt. Wel open op zaterdag en zondag, ook gratis en absoluut niet te missen is het Fitzwilliam Museum, en nogal eclectische maar voor zo'n kleine stad redelijk enorme collectie oude kunst. Van Egyptische sarcofagen over Griekse vazen en netvliesgeselend Brits porselein tot Bruegel, Degas en Monet, het Fitzwilliam heeft 't.

De allergrootste attractie van de streek en veruit het meest gigantische museum dat we ooit hebben gezien, is het Imperial War Museum op het historische vliegveld van Duxford. Het bestaat uit 7 enorme hangars, volgestouwd met letterlijk honderden vooral militaire vliegtuigen. Messerschmitt, Spitfire, B52, noem maar op: als het in een oorlog heeft rondgevlogen, dan heeft Duxford niet één, maar tientallen exemplaren. Er is nogal wat oud schroot bij, maar ze hebben maar liefst 180 historische toestellen die nog vliegen ook! Voor freaks is Duxford het absolute mekka (je kan er ook modelbouwvliegtuigjes kopen tegen dumpprijzen), maar zelfs voor leken is een bezoekje bijzonder indrukwekkend. Niet alle materieel op Duxford is trouwens militair. Geef toe: waar anders kan je een kijkje nemen in de cockpit en de passagiersruimte van een echte Concorde? Het Imperial War Museum ligt op een tiental kilometer van Cambridge, langs de M11 richting Londen (afrit 10). Je kan ook gratis met de bus uit Cambridge komen (zie lager). Een vluchtje in een historische tweedekker kan vanaf £62, en liefhebbers van luchtacrobatie kunnen tickets bestellen voor de Duxford Air Show (01223/49.93.53).

Cambridge praktisch

Hoe er geraken?

Cambridge ligt een goeie tachtig kilometer boven Londen. Je kan vanuit Londen kiezen voor de bus (vanaf Victoria) of de trein (vanaf Kings Cross of Liverpool Street). Met de wagen gaat het ook (via de grote ring rond Londen, en dan de M11 noordwaarts), maar hou er wel rekening mee dat fiets- en wandelstad Cambridge erg auto-onvriendelijk is, dus eenmaal ter plaatse is je wagen meer last dan lust. Voor wie geld te veel heeft: vliegen kan rechtstreeks vanuit Amsterdam met ScotAirways.

Geld

Groot-Brittannië doet voorlopig niet mee aan de eurorace, dus je moet aan Britse ponden zien te geraken. Makkelijk: zowat alle geldautomaten accepteren Visa of Mastercard en Maestro. In de hoofdstraten vind je bovendien wisselkantoortjes die met de glimlach cash of traveller's cheques wisselen.

Slapen

Goedkoop slapen is er in Cambridge niet bij, behalve in de jeugdherberg (Tenison Road 97, 01223/35.46.01). Een iets duurdere, maar buitengewoon leuke optie is Bed & Breakfast bij mensen thuis. Er zijn er tientallen, vooral op de invalswegen naar het centrum, en ze zijn meestal reuzecharmant. De boekingsdienst van de Tourist Info (01223/45.75.81) zoekt voor een commissie van £3 een B&B in de gewenste prijsklasse. Hun kantoor ligt in Wheeler Street, pal in het centrum. Wat de centrumhotels betreft, die zijn onbetaalbaar voor een studentenbeurs.

Vervoer

Goed nieuws: Cambridge is zo klein dat je in principe geen vervoer nodig hebt: alles is makkelijk te voet bereikbaar. Wil je doen zoals de plaatselijke studenten, huur dan een fiets. Gedenk echter wat de inwoners zeggen: "Zie je die blitse mountainbike? Vast van een Italiaan die Engels komt leren. En zie je dat oud wrak op twee wielen? Ongetwijfeld de fiets van een nobelprijswinnaar."

Als je de historische vliegtuigen van Duxford wil bezoeken, kan je 6 keer per dag de gratis pendelbus nemen aan het station van Cambridge, of 3 keer daags vanaf het Crowne Plaza hotel (Downing Street).

En uiteraard moet je ook de rivier Cam op, dat hoort bij Cambridge. De goedkoopste punts kan je huren bij een sympathieke Schotse hippie naast de brug achter Trinity College.

(HDP)


Comment

  • Slider
  • Slider
  • Slider
  • Slider
  • Slider
  • Slider

SOCIAL



TopMovies

Poll

Job in the picture

  • Slider

GUIDO NV is het nummer 1 Belgische niche-mediabedrijf naar de doelgroep jongeren (studenten in het bijzonder), scholieren en Young Starters

Bruiloftstraat 127, 9050 Gentbrugge
Tel.: +32 (0) 9 210 74 84