Mechanisch land 3: Urbanica

Er zijn strips die er zo fraai uitzien dat je bij de eerste leesbeurt van harte hoopt dat ze effectief ook goed zullen zijn. 'Mechanisch land' van Andreae is er zo een. Weelderig getekend, prachtig ingekleurd, aantrekkelijke covers, maar helaas zo goed als onleesbaar.
 Bij het eerste deel Oceanica verzuchtten we dat het eigenlijk niet meer voorstelde dan een hoopvolle aanloop. Na die aanloop kwam een sprong in het duister, want in deel twee Antartica (sic) verdwaalden we hopeloos tussen de ijsschotsen. En nu is er het slotdeel Urbanica, en we zitten meer dan ooit met de handen in het haar. De 'verbijsterende onthulling' die ons werd beloofd, blijkt van een vergezochtheid die de 'Little Nemo'-achtige charme van de strip doet kantelen naar een Matrixiaanse sciencefictionkloon die een mens doet blazen van vermoeidheid. Vlug, een mecanicien!

(HDP)