Image
28/09/2012

DR JOS: Over luizen en wantsen


"Lap!" Met een nijdig gebaar steekt Dr. Jos zijn smartphone in zijn zak. Hoofdschuddend drinkt hij van zijn trappist. Een zinderende spanning neemt bezit van het zomerse caféterras. "Alweer een burn-out! Een vent met wie ik nog samen geneeskunde heb gestudeerd. Uiteindelijk dermatoloog geworden, en elk jaar op het einde van de zomer is het hetzelfde liedje. Te veel stress, door al de pipo's die van hun citytrip in New York terugkomen met hun lijf vol beten van bedbugs." De arts zet zijn glas met een klap op het terrastafeltje.

"Niet de hond, maar de luis is de beste vriend van de mens."

GUIDO: Bedbugs, dokter?

Dr. Jos: Bedbugs, ja. Bedwantsen, in het Nederlands. Vuile, kleine, bloedzuigende kevertjes die gedijen in kleren, lakens, dekens, matrassen, kieren en spleten. Als ze mensen in hun buurt krijgen, zullen ze bijten, maar ze kunnen niet op het menselijk lichaam blijven zitten. Dat is te warm voor hen. Tegenwoordig zijn bedbugs een heuse plaag in Amerikaanse steden. Ze komen voor in hotels, in bioscopen, overal waar mensen op hun gemak zitten. Wil je de top-drie weten? Nummer 1: Philadelphia. Nummer 2: Cleveland. So far, so good, want zo goed als niemand gaat daar op vakantie. Maar wat is de nummer drie?

GUIDO: New York, veronderstel ik?

Dr. Jos: (knikt) New York. Waar elke keuterboer die denkt dat hij te goed is voor Londen of Parijs tegenwoordig gaat shoppen. Om dan niet alleen met een valies vol snobkleren van Abercrombie & Fitch, maar ook vol bedbugs terug te keren. (steekt zijn wijsvinger op) En die smeerlapperij krijg je dus niet weg hé!

GUIDO: Ook niet met DDT?

Dr. Jos: (lacht) Ja, dat zou wel lukken, maar zoals je weet, sta ik in ons land tamelijk alleen met mijn liefde voor het edele insecticide DDT.

GUIDO: Kan je ziek worden van een bedbugbeet?

Dr. Jos: Het zijn tamelijk vieze beten op zich. Die beestjes hebben de onfrisse gewoonte om verschillende keren naast elkaar te bijten, tot ze een geschikte ader vinden. Dat hebben ze dan gemeen met het gros van de verpleegster-stagiaires. (lacht) En het zijn gemenere beten dan die van pakweg een mug of zo. Maar wat ziektes betreft... In het labo hebben we op bedbugs al meer dan 40 humane pathogenen teruggevonden, waaronder hepatitis B, de ziekte van Chagas en MRSA, alias de ziekenhuisbacterie. Geen kattenpis, maar tot nu toe is niet bewezen dat bedbugs die ziektekiemen ook effectief overdragen op mensen. En zoals we uit de zaak Vangheluwe hebben geleerd: iemand is onschuldig zolang zijn schuld niet is bewezen. (schuddebuikt)

GUIDO: Komen die luizen ook bij ons voor?

Dr. Jos: Jawel, maar... (verslikt zich bijna in zijn trappist) Wacht, wacht. We zijn hier een misverstand aan het kweken, vrees ik. Bedbugs zijn geen luizen hé. Het zijn wantsen. Een soort kevertjes. Luizen, dat is een heel andere soort insecten. Dat zijn edele diersoorten! Luizen zijn onze trouwste compagnons sinds het prilste ontstaan van de mens. Niet de hond, maar de luis is de beste vriend van de mens.

GUIDO: Pardon?!

Dr. Jos: (krabt in zijn haar) Darwinisme in actie, jonge vriend. Als je dna-onderzoek doet, merk je dat luizen en mensen zich op hetzelfde moment hebben afgesplitst van de apen. Of liever: afgesplitst van de gemeenschappelijke voorouder die wij en de apen gemeen hebben. Apenluizen kunnen niet overleven op het menselijk lichaam, en mensenluizen zullen het niet uithouden op een apenlijf. Mensenluizen houden het trouwens nergens anders uit dan op het menselijk lichaam. Op kleren of lakens overleven ze maximum 48 uur. Dat maakt er een bijzonder kwetsbare diersoort van, te vergelijken met de panda of de koala.

GUIDO: (lacht)

Dr. Jos: Je mag lachen hoor, maar het is waar. Vooral de schaamluis is met uitsterven bedreigd, met dank aan de Brazilian wax en de algehele fobie voor schaamhaar van de laatste tien jaar. Onlangs was er wat mediaheisa in Nederland, toen het Natuurhistorisch Museum in Rotterdam een oproep had gelanceerd waarbij ze op zoek gingen naar de allerlaatst overgebleven Hollanders met schaamluizen. (grinnikt) Ik weet eigenlijk niet of ze er gevonden hebben.

GUIDO: Schaamluizen, dat is een seksueel overdraagbare aandoening?

Dr. Jos: (wiegt heen en weer met zijn linkerhand) Boah, technisch gezien eigenlijk niet, maar in de praktijk komt het er meestal wel op neer natuurlijk. Alhoewel. Als jonge ouders morgen schaamluizen vinden bij hun kinderen, hoeven ze niet meteen te vrezen dat Vangheluwe weer in 't land is. (buldert) Besmetting kan ook gebeuren via handdoeken en dergelijke.

GUIDO: Hoe kunnen kinderen nu schaamluizen hebben? Ze hebben toch geen schaamhaar?

Dr. Jos: (haalt zijn schouders op) Zo kieskeurig is een schaamluis nu ook weer niet. Wenkbrauwen vinden ze eveneens een prima biotoop. Maar vergeet de schaamluis, die is zo goed als verdwenen. Er is een andere luis die de luizenpopulatie veel terechter een slechte naam geeft, en dat is de kleerluis. Gelukkig moet je al een vreselijk slechte hygiëne hebben om daarmee te maken te krijgen. We zien ze tegenwoordig alleen nog woekeren bij clochards en junkies. Gelukkig maar, want naast enkele koortsaandoeningen kan de kleerluis ook vlektyfus overbrengen. Ik kan je verzekeren dat dat geen ziekte is om mee te spotten. Daar zijn oorlogen door gewonnen of verloren! Het is zelfs zo dat als wij artsen een geval van vlektyfus aantreffen, we meldingsplicht hebben bij de overheid.

GUIDO: Nu maakt u mij ongerust.

Dr. Jos: Ten onrechte. Ik veronderstel dat je je wel een keer of drie per jaar wast en elke week een propere onderbroek aantrekt?

GUIDO: Iets meer dan dat zelfs.

Dr. Jos: Mooi, dan heb je geen kleerluizen en ook geen vlektyfus. Klaar. Tot zover mijn consult.

GUIDO: Ik heb als kind wel hoofdluizen gehad.

Dr. Jos: Ha. Laat me raden. Je moeder helemaal in paniek? Een week van school gestuurd? Een behandeling met agressieve, insectendodende shampoo van bij de apotheker? Dagelijkse controle op neten met zo'n pijnlijke luizenkam?

GUIDO: De nagel op de kop, dokter.

Dr. Jos: Allemaal nergens voor nodig. Hoofdluizen zijn volstrekt onschuldig en hebben niets met gebrek aan hygiëne te maken. Ik zeg: laat ze zitten. Of vang op zondagavond voor de tv elkaars luizen, in familieverband. Zeer huiselijk. De insecticiden om ze te bestrijden doen meer kwaad dan de onschuldige luizenbeetjes op zich, en zo werk je bovendien resistentie in de hand. Luizen horen bij ons. Ze zijn net zo verbonden met het menselijk lichaam als pakweg je darmflora.

GUIDO: Ja, maar mijn darmflora heeft tenminste een functie.

Dr. Jos: Luizen ook! Uit dierexperimenten blijkt dat de opkomst van auto-immuunziektes wel eens gerelateerd zou kunnen zijn met de daling van het aantal parasitaire infecties, waaronder luizen.

GUIDO: Auto-immuunziektes?

Dr. Jos: Niet van de minste hoor: multiple sclerose, reuma, astma... Dan liever een luizenkop.

GUIDO: U toch liever dan ik, dokter.

Dr. Jos: (wijst naar zijn kruin) Ik heb krullen, Van Caesbroeck. Ik krijg geen luizen. Net als de negers. (lacht)

(RVC)


 


Comment

  • Slider
  • Slider
  • Slider
  • Slider
  • Slider
  • Slider
  • Slider
  • Slider
  • Slider

SOCIAL

TopMovies

Poll

Job in the picture

  • Slider
  • Slider
  • Slider

GUIDO NV is het nummer 1 Belgische niche-mediabedrijf naar de doelgroep jongeren (studenten in het bijzonder), scholieren en Young Starters

Bruiloftstraat 127, 9050 Gentbrugge
Tel.: +32 (0) 9 210 74 84