Image
23/04/2019

Tatyana Beloy studeerde in Londen: "Daar heb ik écht leren drinken"


Tatyana Beloy is alomtegenwoordig. Als ze niet achter de tralies ligt te rollebollen in Gent West, begeleidt ze Supastar-musicalstages voor jongeren, is ze meter van het jeugdfilmfestival JEF en de Jeugdboekenmaand, of deelt ze haar zonnige reiservaringen op de blog Taty Travels. Sinds kort hangt Tatyana zelfs in de rekken bij ZEB, want daar heeft ze haar eigen Supastar-kledingcollectie gelanceerd.
 
"Vroeger maakte ik zelf kleren tijdens de Supastar-stages, maar dat werd stilaan een job op zich," vertelt Tatyana. "Toen ben ik op ZEB afgestapt met de vraag of ze een samenwerking zagen zitten."
 
GUIDO: Wat was jouw inbreng in de collectie?
Tatyana: Ik ben gaan samenzitten met de hoofdontwerper en heb hem verteld welk verhaal ik wou brengen. Hij heeft dat dan vertaald naar textiel, maar ik ben er wel van begin tot einde bij betrokken geweest. Ik wou er vooral ook quotes op die met musical te maken hebben, zoals 'This is my cue', 'Love the spotlights' of 'All drama must remain on stage'. Daar is de ontwerper mee aan de slag gegaan.
GUIDO: Gebruik je die slogans tijdens de stages?
Tatyana: Het is niet zo dat ik 'All drama must remain on stage!' sta te roepen op het podium, maar die quotes gebruiken we wel vaak als hashtag. Bijvoorbeeld #daretodream, want in elk kind schuilt een ster.
GUIDO: Leunt de collectie aan tegen je eigen kledingsmaak?
Tatyana: Het zou nogal raar zijn als ik mijn naam zou verbinden aan een kledinglijn die ik niet mooi vind hé. Het is echte daily wear. Ik ben zelf geen tiener meer, maar waarom zou ik als dertiger zo'n toffe trui niet meer kunnen dragen?
GUIDO: Geef je nu een thumbs-up telkens als je op straat iemand ziet in jouw kleren?
Tatyana: Ik merk online dat jongeren selfies maken met Supastar-kleren aan. Die foto's like en repost ik dan uiteraard.
 
Merk & netwerk
 
GUIDO: Ben je zelf een merk geworden?
Tatyana: Als Tatyana Beloy? Da's een goeie vraag. Vroeger werkte ik voornamelijk voor televisie en was Supastar een kleinschalig nevenproject. Ondertussen krijgen wij honderdvijftig jongeren per week over de vloer. Ik sta daar als onderneemster middenin, als zaakvoerster, dus aan mijn naam is wel een bepaalde marktwaarde verbonden. In die zin ben ik misschien wel een merk geworden. Wat ik vooral leuk vind, is dat ik vandaag mijn professioneel leven kan leiden in de richting die ik wil, in het tempo dat ik zelf kies. Als je alleen voor tv werkt, wat overigens heel leuk is hoor, ben je dikwijls alleen maar uitvoerend bezig.
GUIDO: Hoe is Supastar begonnen?
Tatyana: Ik heb een tijd in Los Angeles gewoond, en toen ik terug naar België kwam, moest ik werk zoeken. Ik hou van jongeren, van energie, van zingen, dansen en toneelspelen, dus ik dacht: ik ga musicalstages organiseren. Dat idee heeft zich ontpopt tot wat het vandaag is. Er zit een geweldig productieteam achter, allemaal freelancers met hun eigen expertise. Supastar houdt meer in dan musicalstages. Je kan bij ons komen zingen, acteren en dansen, maar wij vloggen ook, en je kan ons inhuren als je online content nodig hebt.
GUIDO: Daarvoor heb je een netwerk nodig.
Tatyana: Dat heb ik kunnen opbouwen dankzij alles wat ik de laatste tien jaar heb gedaan. Ik ken mensen uit de media, mensen die verstand hebben van marketing, ontwikkelaars, artiesten... Op al dat talent kan ik een beroep doen, en dat is tof.
 
Grote dromen
 
GUIDO: Put je er kracht uit om jonge mensen creatief te helpen openbloeien?
Tatyana: Wat ik vooral doe, is jongeren inspireren en ze op het hart drukken dat ze mogen dromen. Dat ze daar niet bang voor hoeven te zijn. Er wordt te dikwijls gezegd: doe maar gewoon. Voetjes op de grond. Ik denk zo niet. Ik zeg: jaag je dromen achterna. En als je valt? So what! Sta op en loop verder. Als je iets wil ondernemen, dan staat er altijd wel iemand klaar om "Pas op!" te roepen. Altijd is er wel iemand die je angst om te mislukken probeert aan te jagen. Ik zeg dat je daar niet naar mag luisteren. Ga er gewoon voor!
GUIDO: Is die angst om boven het maaiveld uit te steken typisch Vlaams?
Tatyana: Dat denk ik wel ja. Ik heb in Londen en Los Angeles gewoond, en daar was dat gevoel veel minder aanwezig.
GUIDO: Ben je zelf als kind zingend en dansend opgegroeid?
Tatyana: Mijn ouders hadden een fitnesscentrum waar je ook danslessen kon volgen, en ze speelden gitaar, maar een echt supermuzikale familie waren we nu ook weer niet. Mijn interesse in theater was wel al vroeg aanwezig, en ik ben naar de kunsthumaniora gegaan om het verder te ontwikkelen.
GUIDO: Spelen in een serie als Gent West, haal je daar evenveel voldoening uit als uit je andere activiteiten?
Tatyana: Dat is ook heel leuk, maar als je je eerste scène hebt om negen uur 's ochtends en de volgende pas om vier uur 's namiddags, dan ben ik blij dat ik daarnaast nog iets anders heb om me mee bezig te houden. Ik wil mijn geluk niet laten afhangen van wachten op een telefoontje waarin me een rol wordt aangeboden.
GUIDO: Eigenlijk ben jij gewoon ongeduldig.
Tatyana: Mega! (lacht)
 
Tatyana in LONDEN
 
GUIDO: Je hebt drie jaar in Londen gestudeerd. Hoe kwam je daar terecht?
Tatyana: Toen ik een jaar of vijftien was, zag ik voor het eerst een musical in Londen. Ik dacht: wow, wat is dit?! Hier wou ik komen studeren. Toen heb ik een zomercursus gevolgd aan de East 15 Acting School. Die cursus is me zodanig bevallen dat ik ben teruggekeerd om auditie te doen, en ik mocht beginnen, met een Engelse studiebeurs.
GUIDO: Hoe was Londen als studentenstad?
Tatyana: Ik heb er leren drinken. (lacht) De pubs hadden een vast sluitingsuur, met last order rond een uur of elf. Toen heb ik echt bier leren binnenkappen, want het moest allemaal gebeuren vóór middernacht. Toen ik met Kerstmis terug naar huis kwam, zei mijn papa: "Hoe verdikt ben jij?!" Puur van het bier! (lacht) Dus ja, Londen als studentenstad was vrij intens.
GUIDO: Je hebt ginds toch nog wel wat anders gedaan dan bier drinken, hoop ik?
Tatyana: Natuurlijk! Wat ik fantastisch vond, is dat er letterlijk elke dag iets te doen was. Theater, musicals, arthouse cinema's, een enorm aanbod, zeven dagen op zeven. De grootste musea in Londen zijn gratis, er is een enorm cultureel aanbod. Met vriendinnen had ik een bandje waarmee we op zaterdag gingen busken bij de ingang van Tate Modern, tot we genoeg geld hadden verdiend om in de stad te gaan eten. Londen is groot en open. Alles kon, alles kan, en dat voelde fantastisch.
GUIDO: Had je na die drie jaar geen zin om in Londen te blijven en een job te zoeken in de West End?
Tatyana: Ik speelde toen in Spring, dus ik pendelde vaak tussen Londen en België. In de trein kwam ik iemand tegen die me vertelde over audities voor de musical Jungle Book van regisseur Niek Kortekaas. Ik zat vroeger met de zoon van Niek in de klas. Ik deed auditie en kreeg een rol, dus vlak na mijn afstuderen had ik al werk. We toerden met die musical door Nederland en België. Aansluitend kwamen hier nog meer jobaanbiedingen, zodat ik niet meer ben teruggekeerd naar Londen.
 
 
 
Tatyana in LOS ANGELES
 
GUIDO: Op je 24ste ben je halsoverkop naar Los Angeles verhuisd.
Tatyana: In die periode werd ik voor het eerst geconfronteerd met hoe ik eruitzie. Naïef als ik ben, besefte ik toen ik afstudeerde niet dat mijn huidskleur een rol zou spelen in mijn acteercarrière. Ik werd alleen maar gecast als allochtoon of als hoer. Ik dacht: zijn dit nu de enige rollen die voor mij zijn weggelegd? Ik ben dan alleen naar Los Angeles vertrokken, op vakantie. Ik voelde onmiddellijk een vibe van grootsheid, van mensen die durfden dromen en die me inspireerden. Ik reed langs de Pacific Ocean, zag dolfijnen en ik wist: hier wil ik wonen. Ik ben teruggekeerd naar huis, heb mijn koffers gepakt en ben weer vertrokken.
GUIDO: Je hebt er twee jaar gewoond. Ben je daar aan de bak geraakt?
Tatyana: Goh ja, mijn American dream bestond vooral uit van 's morgens tot 's avonds in restaurants werken. (lacht) Je bent ginds een van de duizenden Hollywood-dromers. Ik zat dan ook nog opgescheept met het hele gedoe dat je als buitenlander papieren nodig hebt en een Green Card om te mogen werken en al die shit... Maar dat wil niet zeggen dat ik mijn twee jaar in Los Angeles als mislukt beschouw. Integendeel, het was een leerschool die me een stamp onder mijn gat heeft gegeven en me heeft gevormd tot wie ik ben.

(HDP)
foto: ZEB
 
 
  • Slider
  • Slider
  • Slider
  • Slider
  • Slider
  • Slider
  • Slider
  • Slider
  • Slider

Poll

Wanneer start jij met blokken?

 Ik ben al lang bezig
 Vandaag, beloofd!
 Morgen, zonder excuses!
 Ik heb nog tijd genoeg

Job in the picture

  • Slider
  • Slider
  • Slider

GUIDO NV is het nummer 1 Belgische niche-mediabedrijf naar de doelgroep jongeren (studenten in het bijzonder), scholieren en Young Starters

Bruiloftstraat 127, 9050 Gentbrugge
Tel.: +32 (0) 9 210 74 84