Machinedrum: Vapor City
Met een grauwe metro van Burial, ijle drum & bass-ritmes, weemoedig verslonden stemmen en ragga-echo’s schuif je Vapor City binnen. Heerlijke sfeerzetter. De toetsen in volger ‘Infinite us’ brengen wat licht in de diepte; de diepe drum & bass en vrouwenstemmen in de verte blijven. Dit kan en moet misschien de klank zijn van Berlijn, waar Travis Stewart alias Machinedrum, momenteel woont. Of jouw stad, waar je ’s nachts - dit is muziek die om nacht vraagt - ronddwaalt. Hopeloos of blij, verward of glashelder, het is op jouw aanvoelen. Post-hiphopbeats, post-dubstepbeats, post-nog-een-en-ander, maar net daardoor heel fijn om naar te luisteren. Wars van labels, vol van gevoel, wasem van hét onbestemde nachtstadsgevoel, tasten naar een identiteit in een anonieme plek, en gewoon ook warme koptelefoonbeats. De stemflarden blijven een vaste waarde, de zachte marsbeat voelt vaak Afrikaans aan. Gekraakjes, kijken naar je stad van onder je hoodie, op weg naar een feestje, op weg naar huis en duidelijk alleen voor jouw oren. Net niet het geniale en unheimliche van Burial, maar dicht in de buurt.
(LAD)