Suzanne

Films die een kwarteeuw familiegeschiedenis behandelen in anderhalf uur, die wantrouwen we meestal. Familiekronieken komen doorgaans beter tot hun recht in dikke dvd-boxen als Heimat of La Meglio Gioventù.

Maar de zwierige, bijna achteloze manier waarop de Franse regisseuse Katell Quillévéré fastforwardt doorheen de jaren in haar film Suzanne, verraadt natuurtalent. Een goedmoedige weduwnaar (prachtige rol van de Brusselse komiek François Damiens) komt aan de kost als vrachtwagenchauffeur. Hij heeft twee schatten van dochtertjes, maar een van de twee - Suzanne - weigert binnen de lijntjes te kleuren. Ze wordt zwanger als tiener, ontmoet een foute kerel en sukkelt in de gevangenis. De sterkte van de film schuilt in het feit dat Quillévéré geen oordeel velt over Suzannes daden, maar wel de impact ervan schetst op het leven van haar zus, haar vader en haar kinderen. Wij waren ontroerd. En eerlijk gezegd overkomt ons dat niet dikwijls bij een Franse film.

(HDP)