Blacksad 5: Amarillo (Dargaud)

De Spaanse scenarist Juan Díaz Canales en zijn al even Iberische grafische kompaan Juanjo Guardino zijn dol op Amerika, zijn decors, zijn verhalen, zijn films en zijn literatuur.

Die verschroeiende liefde belijden ze nu al bijna vijftien jaar en vijf albums lang in hun briljante pastiche 'Blacksad', waar geweldig getekende sprekende dieren alles beleven wat een Europees hart sneller doet slaan wanneer het droomt over de andere kant van de oceaan. Amarillo - meteen de mooiste stripcover van het jaar - is een mistroostige, maar kleurrijke roadmovie waarin de Beat Generation, de trieste romantiek van het circus en zelfs een vleugje Tex Avery de revue passeren. Maar zelfs als je weinig of niets vat van de vele verwijzingen naar de Amerikaanse naoorlogse popcultuur, blijft deze strip overeind. 'Blacksad' is voor Amerika wat 'Canardo' - de stripreeks van onze landgenoot Benoit Sokal over een cynische eend die detective speelt in een door antropomorfische beesten bevolkt universum - had kunnen worden voor Europa, als Sokal tenminste onderweg zijn interesse voor het genre niet was verloren.

(HDP)