Under the Skin

Sommige zeldzame films krijgen een instant cultstatus. Under the Skin is zo'n film. Al van bij de eerste abstracte, hypnotiserende beelden ga je wat rechter in je bioscoopstoel zitten en trek je je ogen wijd open. Wow. This is something else.

De Britse regisseur Jonathan Glazer heeft dit verhaal, over een vrouwelijke alien die in een winters Schotland argeloze mannen oppikt om ze leeg te zuigen, op welhaast Kubrickiaanse wijze verfilmd. Nu gebeurt het wel vaker dat filmmakers zich proberen te meten met de Tijdloze Meester, maar Glazer heeft die ambitie gewoon waargemaakt. Verbluffende beelden die ontluisterend echoën tussen hypergestileerd en ruw realistisch volgen elkaar in crescendo op, genadeloos voortgejaagd door woeste stormwinden en een hallucinante soundtrack. Scarlett Johansson, die voor deze film een zwarte pruik opzette en door de regisseur letterlijk de straat werd opgestuurd om te interageren met nietsvermoedende voorbijgangers, geeft zich helemaal bloot in wat veruit haar sterkste rol is sinds Lost in Translation. Under the Skin kruipt inderdaad onder je huid. Dit is sciencefiction op zijn meesterlijkst, die de vruchten plukt van de geniale vondst om zowel het mooiste als het lelijkste van onze wereld te laten bekijken door buitenaardse ogen. Een bloedstollend knappe film, van een zelden geziene visuele rijkdom, om te bekijken en te herbekijken.

(HDP)