Leviathan

Is het lang geleden dat je nog eens echt werd verpletterd door een film? Overwin dan je vooroordelen en ga naar Leviathan van Andreï Zviaguintsev, nu al de beste en meest relevante Russische prent van de 21ste eeuw.
 
In een vissersstadje aan de Barentszee in het noorden van Rusland wordt een bouwvallig huis bedreigd met onteigening. De eigenaar probeert een juridische strijd aan te binden tegen de corrupte burgemeester, wat een kettingreactie van tragische gebeurtenissen in gang zet. Toegegeven, het klinkt als een sociaal drama in een oord dat de trein der geschiedenis heeft gemist, en zo zijn er al veel films geweest, uit alle hoeken van de wereld. Maar Leviathan gaat zoveel dieper en breder. Nooit eerder hebben we een film gezien die tweeënhalf adembenemende uren lang zo genadeloos diep doordringt tot de in wodka, religie, nationalisme en rauwe passie gedrenkte Russische ziel. Als je je bij het lezen van de krant soms afvraagt wat de Russen bezielt, als je beseft dat je hen niet snapt, dan biedt Leviathan de uitgelezen kans om een kijk te nemen in hun gekwetste Slavische hoofd en hart. De gebeurtenissen in een afgelegen uithoek van dat immense land staan zo beklemmend model voor de identiteitscrisis die Rusland vandaag meemaakt, dat Leviathan binnen vele jaren nog zal worden geroemd als de ultieme film uit het Poetin-tijdperk.
 
(HDP)