Robbedoes en Kwabbernoot: De Super Quick (Dupuis)
De Super Quick, een 18 pagina's tellend kortverhaal van 'Robbedoes en Kwabbernoot' dat Franquin helemaal alleen schreef en tekende, behoort tot het betere vulwerk van de meester.
Gelukkig maar, want het was al een tijdje steil bergaf aan het gaan met deze gepimpte luxeversies van Franquins kortere werk voor de vlaggenschipreeks van uitgeverij Dupuis. Vooral het ongeïnspireerde commentaar van José-Louis Bocquet en Serge Honorez begon sinds
De Graaf is Verstrooid ferm op onze zenuwen te werken. De heren hebben dat blijkbaar zelf ook ingezien en herpakken zich bij dezen. Het dossier over de autoliefde van Franquin wordt opengetrokken tot een interessant tijdsbeeld van Brussel in de vooruitstrevende jaren vijftig, en dat is boeiende lectuur. Verder blijft het natuurlijk de natte droom van elke liefhebber om de mooie facsimile's van Franquins originele platen tot in het kleinste detail te kunnen bestuderen. Oké, dit boek was weer het lezen waard. Veel materiaal blijft er nu niet meer over om de reeks verder mee te spekken, misschien nog
Robbedoes en de Miniatuurtjes, en daarna liggen hoogstens nog wat kerstspecials op de plank. Eens benieuwd hoelang de uitgever dit project nog zal weten te rekken.
(HDP)