Student en prijswinnende fotografe Liza Van der Stock

Het plaatje klopt voor studente Liza Van der Stock (24). Ze combineert haar master sociologie aan de UGent met een fotografie-opleiding aan het KASK en verlaat in juni de schoolbanken. Het was intensief, maar Liza’s harde werk werd bezoldigd met een selectie van de Sony Awards, ‘s werelds grootste fotografiewedstrijd, én de Freedom To Love-titel, die fotoreeksen over sociale minderheden beloont. 

GUIDO: First things first: wanneer ben je met fotografie gestart?
Liza: Drie jaar geleden startte ik mijn opleiding fotografie en had toen pas voor de eerste keer een professionele camera in mijn handen. In de eerste week moesten ze mij alles nog uitleggen: sluitertijd, diafragma, … Ik kende er niets van, al had ik wel een voorliefde voor het vak. Tijdens enkele reizen merkte ik dat ik graag mensen fotografeer en zo ontstond het idee om fotografie te studeren. Maar omdat dat een onzeker beroep is en sociologie mij ook interesseerde, haalde ik eerst mijn bachelor sociologie en combineerde mijn master met fotografie.
GUIDO: Hoe lukt dat?
Liza: Ik ga er niet over liegen: het is intensief. Maar fotografie is mijn passie, dus het voelt minder aan als werken.
GUIDO: Had je er altijd al talent voor?
Liza: Mijn papa vindt dat ik dingen anders zie, ja. Oké, ‘mijn kind, schoon kind’, maar als we samen op reis gingen en hij achteraf mijn foto’s bekeek, waren sommige dingen hem niet eens opgevallen. Als ik mijn foto’s van vroeger bekijk, denk ik vaak dat ik die op dezelfde manier zou maken, behalve dan enkele technische verbeteringen.
GUIDO: Ook nu haalde je de Sony Awards-selectie. Waarom nam je deel?
Liza: De Sony World Photography Awards is qua omvang de grootste fotografiewedstrijd ter wereld. Ik had een reeks over Afrikaanse sekswerkers ingestuurd, Sisters! Brothers!, maar mijn docent raadde mij aan om ook de reeks Paradi$e Lu$t, een reeks over de Vlaamse porno-industrie, op te sturen. Ik besliste last minute dat ik ze zou inzenden, ik had zelfs de tijd niet meer om de foto’s titels te geven.

Geen mainstream 

GUIDO: Voor je reeks Sisters! Brothers! werd je toch beloond met de Freedom To Love-award. Welke prijs vind je belangrijker?
Liza: Het is moeilijk om de wedstrijden te vergelijken. De focus bij Freedom To Love lag op sociale minderheden en die reeks vind ik de beste. Het was veel moeilijker om in Afrikaanse bordelen het vertrouwen van sekswerkers te winnen, dus haal ik daar meer voldoening uit. Niettemin vind ik de Sony Awards belangrijker. Je verwerft er naambekendheid en het speelt een grotere rol in je verdere carrière.
GUIDO: Vanwaar die interesse in de porno- en prostitutiewereld?
Liza: Ik ben geïnteresseerd in groepen die afwijken van de mainstream en waarover veel clichés bestaan. Met mijn foto’s wil ik de mensen achter porno en prostitutie tonen en daarmee bewijzen dat clichés over hen overroepen zijn.
GUIDO: Heb je die reeksen toevallig gefotografeerd of was dat gepland?
Liza: Mijn verblijf in Afrika heb ik maanden voorbereid, want zonder een uitgewerkt plan en de nodige toestemmingen is het onmogelijk om onderzoek te doen in het prostitutiemilieu. Maar het zou naïef zijn te denken dat elke dag volgens een gepland schema kan verlopen. Op reis loop ik vaak rond met mijn camera, want er kan altijd iets interessant je pad kruisen. Oké, op citytrip heb ik mijn toestel niet overal bij, want op toeristische plekken heb ik vaak niet de neiging om foto’s te maken. Soms tot ongenoegen van mijn mama, die verwacht dat ik foto’s bij elk monument maak. (lacht)

Je vindt Liza’s werk op www.lizavanderstock.com