Intermission

Roaar! De Celtic Tiger brult nu ook op filmgebied, want Intermission is de beste film die ooit op het Ierse eiland werd gedraaid. Mark O'Rowe, een snotneus uit Dublin die al een paar toneelstukken op z'n actief had staan, slaagt er met Intermission in om een schitterend mozaïekscript af te leveren
dat op een vernuftige manier de belevenissen volgt van een aantal working class Dubliners op een keerpunt in hun leven. Denk Amores Perros, denk Short Cuts, denk zelfs Pulp Fiction: O'Rowes scenario is zo puntig dat geen vijl meer kan baten. Mirakel nummer twee: het script werd verfilmd door John Crowley, ook een theatermens zonder veel filmervaring. En kijk eens aan: die maakt er zowaar een firecracker van een film van, zo'n zeldzame prent zonder één los eindje, barstend van intelligentie en humor. Oefen alvast je beste Dublin-accent, want hier vallen pareltjes te rapen. Naast een schare (bij ons) minder bekende Ierse acteurs herken je vast Colm Meany en zeker Colin Farrell, tegenwoordig big in Hollywood, maar hier nog eens stevig verankerd in z'n roots als het van testosteron verzadigde crapuul Lehiff. Maar vergis je niet: deze film draait heus niet alleen rond Farrell, maar is een hoogst schrandere ensemblepuzzel die blijk geeft van bakken rastalent en een vettig gevoel voor humor. Tja, dat krijg je dan in een piepklein land dat zijn artiesten zodanig koestert dat ze zelfs geen belastingen moeten betalen. Als dan talent z'n kans krijgt, klauwt het en gromt het en breekt het vol energie uit z'n kooi. Hou de hedendaagse Ierse cinema in het oog, want iets zegt ons dat dit onverwachte meesterwerkje nog maar het begin is.

(JC)