Façades

Nathalie Basteyns en Kaat Beels zijn een Brussels regisseursduo dat vooral op televisie hoge ogen gooide met de reeksen Clan en Beau Séjour.
Façades (bij de brainstorm over de titel hadden ze blijkbaar niet de allerpuikste fles wijn opengetrokken) is een niet onaardig, maar ietwat belegen familiedrama over een veertigjarige vrouw die bij haar dementerende vader gaat wonen nadat haar moeder bij hem is vertrokken, omdat ze het niet meer aankon. De vrouw wordt op die manier ook met zichzelf geconfronteerd, en de maskers beginnen langzaam maar zeker af te pellen. Hoewel Alzheimer uiteraard een relevant thema is dat ook veel filmische mogelijkheden biedt, hadden we bij Façades het gevoel dat we dit allemaal wel al eens eerder hadden gezien. Of gelezen, eigenlijk. Façades is Griet Op de Beeck zonder de pathetiek, Hugo Claus zonder de virtuositeit, Tom Lanoye zonder het flamboyante. Het pakte ons niet echt, met andere woorden, en we hebben ons dan maar gelaafd aan het acteertalent van Natali Broods - die we wel vaker een hoofdrol zouden willen zien spelen - en een voortreffelijke Johan Leysen.

(HDP)