Ae fond kiss
Nee, er staat geen 'e' te veel in de titel; Ken Loach's nieuwe film is genoemd naar een eeuwenoud gedicht van Burns. Maar wees gerust, da's het enige poëtische aan deze productie: Loach drukt je als vanouds met je neus in de Britse realiteit
.
Of is het de Schotse realiteit, want Ae fond kiss vertelt het verhaal van een onmogelijke liefde in Glasgow. Een Pakistaanse jongen en een Ierse muzieklerares beginnen een verhouding, maar al snel blijkt dat hun prille verlangens botsen met de traditionele opvattingen van de Pakistaanse gemeenschap. Dat geeft aanleiding tot pijn en onbegrip, maar ook mooie momenten van 'wij twee tegen de wereld'.
Ken Loach is een moedig filmmaker, en de problemen die een interraciale liefde met zich meebrengen zijn een gedroomd onderwerp voor 'm. Hij benadert het thema met veel inlevingsvermogen, eerlijkheid en realisme. Dat had kunnen volstaan, maar jammer genoeg hamert hij net iets te veel op zijn boodschap door er ook nog eens twee nevenplots in te verwerken. De verhaallijnen over de problemen die de jonge lerares ondervindt in haar katholieke school, en het ouderlijke onbegrip waartegen het jonge Pakistaanse zusje moet vechten wanneer ze zelf haar unief wil kiezen, zijn volstrekt overbodig.
Geen vlekkeloze film dus, maar wel een mooie. En ga vooral kijken voor de formidabele acteerprestatie van Eva Birthistle, die een ongezien palet van emoties op haar knappe gezicht weet te toveren. Ja, zelfs als ze zich staat boos te maken met alleen een T-shirt aan...
(JC)