Nieuw in de cinema: 'Songs of Earth'

Filmmaakster Margreth Olin groeide op aan de voet van een gletsjer in Oldedalen, een van de mooiste valleien van Noorwegen. Ze trok met een cameraploeg van natuurfilmers in het kielzog naar haar ouderlijk huis en liet zich door haar vader - een kranige tachtiger - vier fotogenieke seizoenen lang door de overweldigende natuur leiden.

In een subliem decor wordt gemijmerd over heden, verleden, natuur, liefde, tijd en het verglijden van het leven. Dat is veel minder wollig en melig dan het klinkt, want de ouwe Jørgen staat met beide gewandelschoeide voeten stevig op de grond. De herinneringen die hij ophaalt, zijn niet alleen idyllisch, maar ook vaak bikkelhard. Over hoe hij met een ontstoken appendix in zijn buik over een sneeuwbank naar het ziekenhuis moest worden gedragen, en daar een bronchitis aan overhield. Over hoe in de vallei hele boerenfamilies omkwamen bij aardverschuivingen en lawines. Maar los daarvan krijg je als kijker ook een lawine van waarlijk verbluffende natuurbeelden over je heen, als een verkwikkende outdoor-douche. Het geluid is eveneens fantastisch: we zullen niet licht de dreigend krakende gletsjer vergeten, als een terugschrijdende reus boven de vallei. Niet twijfelen dus: ga deze indrukwekkende en ontroerende docu bekijken, liefst op een zo groot mogelijk scherm.

Tekst: Herbert De Paepe