De studententijd van Arnout Hauben

"Ik heb filmschool gedaan aan Sint-Lukas in Brussel. Dat is een kunstopleiding, waarin je de eerste twee jaren heel breed moet gaan. Dan volg je zowel fictie als experimentele film als documentaire. De laatste twee jaren moet je specialiseren. Na even gesnuffeld te hebben aan fictie, heb ik toch gekozen voor documentaire."

"Ik heb mijn jeugd doorgebracht in Leuven, dus dat had ik al gezien. Naar Brussel gaan studeren, was voor mij als beginnen met een schoon, wit blad. Brussel was voor mij een revelatie. Een schok zelfs. Ik ben er ook nooit meer weggegaan. Er ging een wereld voor me open, bijna een reis op kleine schaal. Brussel is een kruispunt in de wereld, met een heel andere sfeer dan Leuven. Een nieuw decor, met nieuwe mensen, met nieuwe horizonten."

"Op het einde van mijn tweede jaar als student ben ik met mijn toenmalige vriendin naar Ivoorkust gereisd. Zij was geboren en getogen in Afrika, dus dat continent boezemde haar minder ontzag in, maar ik was er nog nooit geweest. De deuren van het vliegtuig gingen open. Die geur! Die sfeer! Het was als een mokerslag. Waar we toen allemaal naartoe zijn gereisd, dat was ongelooflijk. Dat kan ik niet meer opnieuw beleven, het was overweldigend. Vergelijk het met als je in de branding staat in de zee en een golf in je nek krijgt. Je begint te tollen en je weet even niet meer weet waar je bent of wat er gebeurt. Zo voelde die reis."

Tekst: Herbert De Paepe

Foto: De Chinezen

(Dit artikel verscheen eerder in Guido Magazine, tijdschrift voor studenten)