Nieuw in de cinema: 'The Chronology of Water'

Voor het parcours van Kristen Stewart kan je alleen maar respect hebben. Als twaalfjarige speelde ze al naast Jodie Foster in David Finchers Panic Room. De rol als Bella Swan in de Twilight-saga katapulteerde Kristen naar de Hollywood-top, maar ze sloeg liever een eigenzinnig pad in en werd een queer icon. Nu, op haar 35ste, heeft ze ook een eigen film geregisseerd. En wat voor één!

De Amerikaanse Lidia Yuknavitch behaalde olympisch niveau als getalenteerde zwemster, maar een traumatische jeugd (vader kon zijn handen niet thuishouden; moeder was te bezopen om in te grijpen) haalde haar in. Lidia werd verslaafd aan drank, drugs en seks, tot ze werd opgemerkt door cultauteur Ken Kesey en dankzij haar schrijftalent uit een persoonlijk dal klauterde.

Kristen Stewart verfilmt Lidia Yuknavitchs memoires zeer intens, op ongepolijste 16-millimeter-pellicule, inclusief trillend stof in de beeldhoeken. Fragmentarisch en taboeloos hakt ze met open vizier in op Lidia's trauma's, steunend op een onverschrokken vertolking van Imogen Poots, die alles geeft wat ze in huis heeft. In de bijrollen herken je Jim Belushi als Ken Kesey (de auteur van One Flew Over the Cuckoo's Nest) en een korte maar hevige cameo van underground queen Kim Gordon (ex-Sonic Youth) als bondage-meesteres die Imogen billenkoek mag geven.

The Chronology of Water is als een wedergeboorte: een krachtig, confronterend verhaal over een vrouw die letterlijk en figuurlijk bijna verzuipt, maar als een feniks oprijst uit het water en zichzelf heruitvindt. Deze film duurt meer dan twee uur en is geen voor de hand liggende kijkervaring, maar doorbijten loont de moeite.

Tekst: Herbert De Paepe