S.T.A.R. 4: Als een gekluisterd paard

'S.T.A.R.' is een technothriller. Of zou dat moeten zijn. De uitgeverij was zelfs zo vriendelijk ons een uittreksel uit een recent wetenschappelijk artikel toe te sturen als bewijs dat het verhaal van de Brusselse romancier Patrick Delperdange echt wel up-to-date is.
 Goed, we hebben het geprobeerd. We hebben geprobeerd om naast het foeilelijke, verschrikkelijk houterige tekenwerk van non-talent Thierry Cayman te kijken. We hebben geprobeerd ons een weg te zoeken in de hopeloze kluwen van intriges die Delperdange in vier albums heeft samengeklauwd. En we hebben geprobeerd enige belangstelling op te brengen voor die cutting edge spitstechnologie die aan de basis van het verhaal ligt. Welnu: allemaal vergeefse moeite. Als een gekluisterd paard is - vergeef ons de uitdrukking - een klotestrip. Wat er mis mee is? Zowat alles: onbegrijpelijk verhaal, kartonnen personages, afschuwelijke tekeningen en dwaze dialogen. Eentje als voorbeeld: een prof die een experiment met antideeltjes uitvoert, dat uiteraard uit de hand loopt, krijgt op z'n donder van een van de helden: "Als dit fenomeen in een zwart gat verandert, zit u tot aan uw nek in de stront." Laat dat even bezinken; je zal er snel de idiotie van inzien. Trouwens: de dreiging van een zwart gat in een laboratorium, dat is helemaal niet spannend. Je weet toch dat de scenarist dat niet kan laten gebeuren. Hoe dom, wat een triest zootje. Negeren is de boodschap.

(HDP)