Nieuw in de cinema: 'By Any Means'

In het Mississippi van de vroege jaren zestig, black lives didn't matter. Burgerrechtenactivisten die ijverden voor gelijke rechten, werden vogelvrij verklaard. Een aantal van hen werd zelfs genadeloos vermoord.

In By Any Means wendt Elegance Bratton die donkere periode uit de Amerikaanse geschiedenis aan om een verhaal te vertellen over morele ambiguïteit. Is het ethisch te verantwoorden immorele middelen te gebruiken om een groter kwaad te bestrijden? Moet rechtvaardigheid worden afgedwongen by any means necessary, zoals Malcolm X predikte, of is enkel geweldloos verzet à la Martin Luther King aanvaardbaar?

In de film wordt een jonge zwarte FBI-agent uit Chicago (Yahya Abdul-Mateen II) naar Mississippi gestuurd om een racistische moord te onderzoeken. Van hogerhand verplicht men hem om samen werken met een gewetenloze New Yorkse maffia-hitman (Mark Wahlberg met gigantische spierbundels en een valse neus), die bruut geweld niet schuwt om bekentenissen los te krijgen. Hun waarden (of het gebrek eraan) botsen met elkaar en geleidelijk neemt ook de agent het recht in eigen handen, tot je als kijker jezelf de vraag moet stellen: waar ligt de grens tussen gerechtigheid en wraak?

Regisseur Bratton (zwart, queer, voormalig dakloos en ex-Marine) maakt het je niet gemakkelijk. Hij zet je voortdurend op het verkeerde been door genadeloos je geweten te sarren. Hij weekt sympathie los voor verwerpelijke personages en laat mensen met nobele principes vreselijke dingen doen. Hij slaat je voortdurend uit het lood, zodat je uiteindelijk wordt verplicht om in de spiegel te kijken en jezelf de vraag te stellen: wat zou ik doen, in dezelfde omstandigheden?

Tekst: Herbert De Paepe