Nieuw in de cinema: 'Oasis: Don't Look Back In Anger'
Nadat ze in augustus 2009 met elkaar op de vuist gingen in een Parijse backstagehonk, wisselden de broers Noel en Liam Gallagher van de Britse rockgroep Oasis vijftien jaar lang geen woord met elkaar. Maar twee jaar geleden geschiedde een mirakel en werd een wereldwijde reünietour aangekondigd.
Geheel in lijn met de larger-than-life branie van de legendarische groep, werd een IMAX-camera naar de repetitieruimte gesleept waar de broers voor het eerst sinds lang weer samen muziek gingen maken. Zou Liam zich onmogelijk gedragen? Zou Noel zijn geduld verliezen? Was Oasis nog levensvatbaar, of zou de groep een tweede keer ten onder gaan in een clash van broederlijke ego's?
Muziekliefhebbers weten dat die onwaarschijnlijke comebacktournee er effectief is gekomen, met enorm succes. Regisseurs Will Lovelace and Dylan Southern trokken samen met de Gallaghers de wereld rond en documenteerden alles. Het resultaat houdt het midden tussen een denderende concertfilm en een curieuze, bijna religieuze parabel over vergevingsgezindheid en catharsis. Lovelace en Southern huurden Steven Knight in voor het script. Naast de bedenker van Peaky Blinders is Knight ook de man die scenario's schreef voor films als Spencer (over Lady Di) en Maria (over Maria Callas). Als je films kunt schrijven over de tragiek van real-life prinsessen en operazangeressen, waarom dan niet over de vuilbekkende Oasis-broers, the workman's royalty? Er zit zowaar een lijn in, die meestal werkt (al is de tussen concertbeelden door gemonteerde preek van een jonge pastoor uit Manchester wel stevig over the top). Wat nog beter werkt, zijn de stadionconcertbeelden in IMAX, eigenlijk niet eens om wat er op het podium gebeurt, maar vooral omdat de filmmakers inzoomen op de intergenerationele hysterie in het publiek, waar vaders en zoons, moeders en dochters elkaar huilend in de armen vallen en zowat iedereen ervan overtuigd lijkt dat ze het hoogtepunt van hun bestaan aan het beleven zijn. Het hoogtepunt van het filmjaar is Oasis: Don't Look Back In Anger geenszins, maar we waren very entertained - en na afloop ook wel een beetje doof.
Tekst: Herbert De Paepe