Before Sunset

De meest romantische film van het jaar duurt nauwelijks langer dan een uur, is een sequel en biedt eigenlijk niets meer dan een lang gesprek tussen een man en een vrouw tijdens een wandeling door Parijs. Toch is Before Sunset een film waar je absoluut heen moet.


Tien jaar geleden draaide regisseur Richard Linklater Before Sunrise, het portret van Jesse en Céline, twee jonge mensen die elkaar ontmoeten op de trein van Boedapest naar Wenen. Ze beleven één stormachtige nacht samen.

Tien jaar later brengt Linklater dezelfde twee acteurs opnieuw bijeen: Ethan Hawke en Julie Delpy schreven samen met de regisseur een vervolgscript. Het uitgangspunt: wat zou er gebeuren als Jesse en Céline elkaar vandaag opnieuw zouden ontmoeten. En het gebeurt, in Parijs, waar Jesse zijn nieuwe boek komt voorstellen aan pers en publiek. Hij heeft nog een uurtje de tijd alvorens hij zijn vliegtuig terug naar New York moet halen, wanneer Céline onaangekondigd voor het raam van een boekhandel verschijnt. De twee beginnen een gesprek terwijl ze door de straten van zomers Parijs dwalen. Al gauw blijkt dat die nacht van tien jaar geleden nog vers in hun geheugen ligt, en hun leven en denken meer heeft bepaald dan ze zelf willen toegeven.

Before Sunset is een film die met een ongelooflijke naturel voortkabbelt en -dartelt. Alle overbodige franjes zijn weggegomd, er zit niet één overbodige seconde in. De conversaties sprankelen vrijwel spontaan uit de acteurs op: Hawke is schitterend en Delpy is om op te vreten zo schattig. Als één film je deze lente een injectie van pure joie de vivre geeft, is het deze wel.

(JC)