Houten hoofd 1: De puzzelfee

Oef, Philippe Foerster heeft zelf ook ingezien dat hij met de ronduit onnozele 'Silex Files' - een zoutloze, volstrekt ongrappige, Flintstones-achtige oermensenparodie - de bal grandioos mis aan het slaan was. Met zijn nieuwe reeks 'Houten hoofd' sluit hij weer aan bij het meer bizarre werk uit zijn beginperiode. En dat is stukken beter.
 Foerster is een van de oud-leerlingen van de Brusselse stripschool van Claude Renard. Vijftigers zijn dat inmiddels, waaronder ook Schuiten, Sokal, Berthet en Andreas. Foerster had (en heeft) een voorliefde voor zwarte humor, en kon die prima in korte verhalen gieten. Dat was spek voor de bek van Marcel Gotlib, die meer dan 120 van die korte verhalen publiceerde in zijn blad Fluide Glacial. Het waren bizarre, nachtmerrie-achtige vertelsels uit een parallel universum, in een stijl die Foerster ook doortrok naar zijn Pinokkio-verhaal uit 1982. En laat hij nu net teruggrijpen naar die Pinokkiofiguur, want in 'Houten hoofd' is het hoofdpersonage Woody Woodstock duidelijk een volwassen versie van Gepetto's houten ventje. Maar daar blijft het niet bij. Frankenstein komt weer om de hoek gluren, die wandelende bomen doen denken aan Tolkiens ents, kortom: Foerster put volop uit zijn invloeden en obsessies, een royale greep uit de horrorerfenis van de 19de en 20ste eeuw. Niet onaardig, veel beter dan zijn zo snel mogelijk te vergeten 'Silex'-uitstap, maar eigenlijk vonden we zijn korte verhaaltjes nog steeds Foersters leukste werk. De bizarriteiten werken geen 45 pagina's lang, laat staan een reeks...

(HDP)