Meneer Johan 7: Een wankel evenwicht

't Is eigenlijk ironisch: de vorige delen van 'Meneer Johan' waren lange verhalen, en hoewel die bloedmooi waren, kregen we stilaan toch heimwee naar de korte observaties uit de eerste vier albums. En kijk: in Een wankel evenwicht worden we op onze wenken bediend, want dit album bevat een twintigtal momentopnamen uit het dagelijks leven.
 Misschien zal je nu zeggen dat we nooit tevreden zijn, maar de aanpak van dit nieuwe boek maakt dat het wel erg lichtvoetig is geworden. Een wankel evenwicht is van een ijle vluchtigheid die wel eens een glimlach weet los te weken, maar nooit echt bevredigt en vrijwel meteen na de lectuur verdampt. Tja, we weten nu eenmaal wat Dupuy en Berberian kunnen als ze in topvorm zijn, en met minder nemen wij simpelweg geen genoegen.

(HDP)