Me and you and everyone we know

Het langspeelfilmdebuut van de Amerikaanse performance artist Miranda July is een buitengewoon verfrissende prent, die zonder vormelijk moeilijk te doen toch nieuw en origineel uit de hoek komt. In een aantal losse scènes, die uiteindelijk toch één verhaal blijken te vormen, zet July een aantal conventies op hun kop.
 In Me and you and everyone we know zijn het de chattende kinderen die perverse volwassenen misleiden, en niet omgekeerd. Hier wordt de beeldschone videokunstenares verliefd op de arme schoenenverkoper, en niet omgekeerd. Hier stalken tienermeisjes de geile gluurder achter z'n raam, en niet omgekeerd. Kortom, in een saai suburban decor in een willekeurige Amerikaanse stad weet Miranda July je telkens opnieuw te verrassen door onverwachte invalshoeken te koppelen aan op het eerste gezicht banale scènes, die vervolgens toch loskomen van de grond en een surrealistisch tintje krijgen. We proefden er heel even de sfeer in van American Beauty, al aarzelen we om die vergelijking te maken, daarvoor is Miranda July een veel te oorspronkelijk talent. Laat je vooral niet afschrikken door haar voorgeschiedenis als moderne kunstenares: July heeft haar regiedebuut perfect weten te doseren, en ze acteert ontwapenend goed als de breekbare, jonge vrouw die haar eigen leven op onvoorspelbare maar toch ook onweerstaanbare wijze in handen neemt. Echt een droom van een film, een dikke aanrader die radicaal tegen de gevestigde filmcode indruist, en tegelijk heel toegankelijk blijft. Je moet het maar doen. We hebben het laatste van dit 31-jarige supertalent nog niet gehoord, let op onze woorden.

 (JC)