Habana Blues

Habana Blues, een Spaanse prent van Benito Zambrano die zich integraal afspeelt op Cuba, is een van de zaligste films van dit voorjaar. Het is het verhaal van een groep muzikanten in Havana die ontdekt worden door een Spaanse platenfirma.
 Het label offreert hen een waardeloos contract, dat door sommigen echter wel met beide handen wordt aangenomen, omdat het een ticket weg van het uitzichtloze eiland is. Habana Blues is tegelijk een stomende muziekfilm, een sociaal-realistisch drama en een warmbloedig portret van het leven in Havana, Cuba anno 2006. De wervelende mengeling van kleuren, klanken, mensen en gevoelens spat gewoon van het scherm en doet de temperatuur in de filmzaal meteen vijf graden stijgen. Dit is zo'n film waarvan je de soundtrack meteen zou willen kopen zodra je de bioscoop bent uitgedanst, zo goed is de muziek, van salsa over hiphop tot deathmetal, allemaal gebracht met de ongebreidelde Caraïbische levenslust. Maar Habana Blues is meer dan een muziekfilm. Je leert ook hoe de jonge Cubanen weten te overleven in een anachronistisch land dat kreunt onder het Amerikaanse handelsembargo. Ondanks hun uitzichtloze situatie blijven ze met een onvergelijkbare levenskunst en tomeloos positieve energie door het leven huppelen, op het meeslepende ritme van de muziek die op elke Havaanse straathoek weerklinkt. Een droom van een film die je een warm hart zal bezorgen en je ondanks het hondenweer buiten helemaal in een zweterige, tropische sfeer brengt.

 (JC)