13/02/2006

KATERINE over Eurosong

Na haar dubbele zege in Star Academy (de hoofdprijs én een relatie met de blonde jonge oppergod Pim) deed de Limburgse revelatie Katerine Avgoustakis ook een gooi naar het Eurosong-goud. Met 'Watch me move' wilde ze heel Europa verleiden, inclusief Marcel Vanthilt.
Of niet soms?

Katerine: Natuurlijk was ik graag gewonnen, dat ga ik niet onder stoelen of banken steken, maar aan de deelname zelf wou ik toch ook wat plezier beleven. Ik ben in elk geval niet bang van Marcel Vanthilt, ik vind het zelfs te gek dat hij er weer bij is. Da's een leuke gast hé, een beetje een zotte doos. De meesten hebben er een beetje schrik van omdat hij wel eens gewaagd grappige uitspraken durft te doen, maar dat moet kunnen. Zolang kritiek opbouwend is, kan ik er trouwens heel goed mee omgaan.

GUIDO: Zijn liedjeswedstrijden een zegen of een straf voor beginnende artiesten?

Katerine: Ik denk meer een zegen. Ik kan me wel voorstellen dat sommige mensen denken dat het een straf is, aangezien je voor een jury moet verschijnen en het resultaat daarvan negatief kan zijn, maar ik vind het positief om aan zulke dingen mee te doen. Niet alleen voor je zelfontplooiing, maar ook voor de ervaring op zich. Het is een hele belevenis, die ik iedereen zou willen aanraden.

GUIDO: Je hebt deelgenomen aan zowel Idool, Star Academy als een vorige editie van Eurosong. Vergelijk ze eens.

Katerine: Hoewel jij ze in één adem noemt, zijn het toch drie totaal verschillende dingen. Idool is een zangwedstrijd, en de winnaar krijgt een platencontract. Star Academy was ruimer: daar moet je de whole package proberen te hebben. Je moet kunnen zingen, je moet je bewijzen in dans, je krijgt acteerlessen, fitness, spraak, dictie... En daarbovenop komt dat je tweeënhalve maand in een huis zit met je medestudenten. Eurosong, daar is de begeerde eindprijs dan weer heel groot: naar het Eurovisiesongfestival gaan, dat is echt optreden voor gans Europa.

GUIDO: Je hebt het alweer moeten opnemen tegen Pim.

Katerine: We zaten niet in dezelfde voorronde hé.

GUIDO: Maar je hoopte toch in dezelfde finale terecht te komen?

Katerine: Natuurlijk. Had een van ons beiden het gehaald, dan was er sowieso een winnaar in de familie. (lacht)

GUIDO: Zingen is één ding, maar het hele circus dat bij Eurosong komt kijken, zag je dat zitten?

Katerine: Ja hoor, ik ben niet zo'n nerveus mens. Vier jaar geleden, toen ik met Indiana deelnam aan Eurosong, ben ik super-superzenuwachtig geweest, maar sindsdien eigenlijk nog maar zelden. Bij één aflevering van Star Academy had ik wat stress, en op mijn cd-voorstelling, maar dat is het zowat. Dat hele circus, zoals jij het noemt, valt wel mee hoor. Uiteindelijk beslis ik nog altijd de dingen zelf. Als ik iets niet wil doen, dan hoef ik het ook niet te doen. En dat vraagt men mij ook wel op voorhand.

GUIDO: Aan wiens carrière zou je jezelf willen spiegelen?

Katerine: Ik ben nog niet lang genoeg bezig om mezelf echt met artiesten te gaan vergelijken, maar ik heb natuurlijk wel mensen naar wie ik opkijk, zoals Alicia Keys. Die schrijft haar eigen nummers en speelt ongelooflijk goed piano. Ze heeft ook een mooie stem en kan dat alles perfect combineren. En verder ben ik een heel grote fan van Beyoncé.

(HDP)