16 Blocks

Iemand had ons op voorhand gewaarschuwd dat 16 Blocks een nogal melige afloop kent, maar desalniettemin hebben we ons kostelijk geamuseerd met dit hyperkinetische thrillerspektakel van Richard Donner, de man achter Lethal Weapon en de originele Superman-film.



 Het eerste uur van de film is zelfs buitengewoon knap: een in realtime voortrazende achtervolging doorheen de drukke straten van Manhattan, waar Bruce Willis - die een uitgebluste, doorzopen ouwe cop speelt - een getuige (goeie rol voor rapper Mos Def) naar de rechtbank moet brengen terwijl een leger corrupte flikken hen wil vermoorden. Hectische schietpartijen op overladen trottoirs, een zinderende zomer vol New Yorkse uitlaatgassen, dreundend lawaai overal, en achter elke hoek loeren slechteriken met geladen blaffers. 't Is een vleugje Die Hard en een mespuntje Speed, met vakmanschap gecoördineerd door die goeie ouwe Donner, in vorm zoals in z'n beste dagen. Maar 16 Blocks blíjft niet zo sterk, want gaandeweg komt het inderdaad nogal moraliserende onderliggende verhaaltje bovendobberen, wat niet erg geloofwaardig blijkt en een anticlimax is na al die knetterende actie van het eerste uur. Als je je daar echter voldoende tegen wapent en beseft dat je geen perfecte, maar toch op z'n minst bijzonder spectaculaire film zal te zien krijgen, valt 16 Blocks ten zeerste te genieten. Er draait véél slechtere Hollywoodbombast in de zalen dan dit.

 (JC)