Guillemots: Through the windowpane

Overgave, dromen, passie, eerlijk. Vier keer uiterst passend bij Fyfe Dangerfield, zanger en brein achter Guillemots (een soort zeevogel, zijn we daar ook meteen vanaf).
 Wie hen meepikte op Pukkelpop zag een begeesterde bende in een wolkenkasteel van klankzweefsel en bombast-symfonische begeestering. Dat bedoelen we niet op een hippiesigaretjes-omwolkte manier, maar écht positief. Fyfe geeft graag toe dat ze dit debuutalbum zo stampvol muziek mogelijk hebben geladen. Want vaak klinkt er een volledig symfonisch orkest, een Zuid-Amerikaanse salsa/jazz/bossaband en een popgroep of vijf door in de droomspinsels van Through the windowpane. Gooi daar nog eens de ambitie bij om een album te schrijven dat er staat, je raakt en verwondert, en wij zien materiaal voor komende grootheid. Fyfe is er in elk geval prettig gestoord en sluimerend muziek-geniaal genoeg voor. Luister naar ‘Sao Paulo’, ergens tussen filmmuziek, wandelsong, orgastisch geblazen finale en Fyfe op zijn best gestemds. Neem een catchy trekje, en je bent verkocht.

 (LAD)