Buscemi: A warm blue note session

Bij het heen en weer rijden tussen aangenaam warme buitennamiddagen, even van de zeezilte proeven en nachtelijk cruisen na een dag die het warm heeft gehad, vonden we de voorbije paasvakantie alvast een compagnon in onze cd-lader. Buscemi als synoniem voor zacht verlangen naar een hete zomer en steeds genieten van de telkens mooie dames op Buscemi's hoesjes.

Geen nieuwe full, want mr. Buscemi is druk doende met remix-werk voor Madredeus ( jawel, de zalige fado van Teresa Salgueiro) en later ook nog voor ridder Arno. Volop erkenning dus, niet in het minst omdat hij hier mocht graaien in de platenkast van het legendarische jazzlabel Blue Note Records.

Een compilatie-cd zou een lelijk naamkaartje zijn voor dit pareltje vol van Buscemi's lievelingen. Stuk voor stuk songs waarvan je voelt dat ze blijven naklinken in zijn en jouw oren. Van wikkelend tropische bossa, een grijze noot van de immer melancho-romanticus Chet Baker op het einde of een hitsig drumroffeltje bij Truffaz. Evenveel stijlen als er ook in de muziek van Buscemi terug te vinden zijn. Pure borstelsticks-jazz, zwoele salsa, rumba, bossa, funk en sloten vol soul, perfecte timing, vrijheid en ingebakken goed gevoel. Met trossen koperblazers, het heerlijke gekeuvel van Sabu, het wandelstapgitaartje van Burrell of lekker 'shacking up' in een vettige funkbass van Banbara. Kortom, een plaat die je inleidt in jazz in al zijn vormen, als je nog geen zak kent van het genre. Of een plaat die hier en daar bekend klinkt, maar die evengoed vol zit van verrassingen. De wereld tussen de twee oren van Dirk Swartenbroekx, men voege een beetje dancebeats toe, en hoe hij daarmee werkelijk mooie muziek maakt. Een hitlijst vol muziekgeschiedenis die actueler is dan de string van Britney of de bloedneus van Nickelback (sterf met graagte!)

(LAD)