Union of Knives : Violence & birdsong

Triple namedropping die voor een keer klopt. Want de boekskes linken die van Union of Knives (uit Glasgow, Schotland) in één ruk aan Radiohead, Massive Attack én Aphex Twin. Zware, te verantwoorden referenties.
  Maar het klopt wel. De regen, liters single malt , het grijs en de algemene mentaliteit van een norse Schot zal wel helpen, maar de lijn van Yorke-isme, duistere bedpop van Massive en elektronisch bliepsel Aphexgewijs, klinkt als een nuttige hulplijn door de hele debuutplaat. Niet elke song doet dat even goed. 'Evil has never' is bijvoorbeeld een song om totentrekkend bij te huiveren, want dikke tik gekunsteld, wel héél hitgericht, maar dan mis en totaal uit de lijn van de rest van de plaat. Geef maar vlugger ‘We can't go wrong': Chris Gordon die zwaluwgewijs mooi kweelt, de muziek die eerst vals naar een hoogtepunt sloft, knarsende elektronische drums, ijle klank achteraan en dan uiteindelijk een orgelpunt om kippenvel tegen te zeggen, tot diep in je oren, volume open. Half om half goed debuut, maar de goeie helft is wel héél meeslepend, héél raak.

  (LAD)