The Fountain

Het was al zes jaar geleden dat we nog iets hadden gehoord van Hollywoods deviante wonderboy Darren Aronofsky, regisseur van de visuele splinterbommen Pi en Requiem for a Dream.
  Hoewel zijn nieuwste film The Fountain ongetwijfeld het publiek opnieuw zal opdelen in believers en haters , zal toch niemand kunnen ontkennen dat Aronofsky een van de meest sprankelende visuele tovenaars van de moderne cinema is en blijft. Deze visueel verbluffende prent opent in de jungle van Centraal-Amerika, waar een conquistador op het punt staat de Levensboom te vinden, boven op een verborgen Maya-piramide. Dat verhaal is gelinkt met het heden, waar dezelfde Thomas Creo blijkt gereïncarneerd te zijn als een wetenschapper die koortsachtig op zoek is naar een geneesmiddel voor de hersentumor van zijn vrouw. En dan is het nog niet gedaan qua parallelverhalen, want in de 26ste eeuw is Creo een ruimtevaarder in pure zenstijl, die in lotushouding de nevel verkent waar de oude Maya's geloofden heen te reizen na hun dood. De drie verhalen haken zowel beeld- als verteltechnisch vernuftig in elkaar, en vertellen samen een ontroerend en belangrijk verhaal over de koortsachtige zoektocht naar het eeuwige leven en de eeuwige strijd van de mens tegen de dood. Een strijd die nooit kan worden gewonnen, maar onderweg wel aanleiding kan geven tot liefde, schoonheid en nu ook een bijzonder mooie film.

(HDP)