Björk: Volta

Onze lievelingszangeres maakt een plaat. Mee aan de knoppen: opperhitschijter Timbaland en ouwe getrouwe Mark Bell voor les beats. Op bezoek: Antony (van The Johnsons) en verder pakken instrumenten en hun muzikanten waar u en ik nog nooit van hadden gehoord.
  Bijna iedereen - ja, jij ook - haakte lichtelijk af bij het nochtans fantastische, nagenoeg volledig akoestisch en uit vocalen opgetrokken Medulla . Volta huwt dit keer alles wat bovenaards freaky is aan Björk met alles wat hoogoplopend hitgevoelig is. Timbaland inderdaad. De plaat is bij tijden véél toegankelijker, zoals ‘Earth intruders', het zachte maar heel bronstige ‘I see who you are', of blazers naar believen en zo mee in ‘Wanderlust'. ‘The dull flame of desire' (iTunes herkent het als 'Bull flame', tss...) is een magistrale song, Björk en Antony in zo mooie unison , trouwens het eerste nummer van Tone dat we hier verteerbaar vinden. Statige blazers (opnieuw) eronder, een vertaling van een gedicht uit een Tarkovsky-film. En tussenin doet Björk weer wat mooi raar. Volta knettert, leven in een dode muziekbrouwerij, magie keer op keer. Fan!

  (LAD)