Het Chimpansee-syndroom 1: Paradox

De lelijke, tranerige cover van Paradox, het eerste deel van de trilogie 'Het Chimpansee-syndroom', doet niet veel goeds vermoeden. Gelukkig is de inhoud stukken beter. Richard Marazano en Jean-Michel Ponzio trakteren ons op een intrigerende en solide brok pure sciencefiction.
  In de nabije toekomst (2035) gaat het nog beroerder met de NASA dan vandaag, en het Marsproject wordt andermaal op de lange baan geschoven. Slecht nieuws is dat voor astronaute Hélène Friedman, wiens droom het was om voet te zetten op de Rode Planeet. Hélène wordt echter ingezet om een ander ruimteraadsel op te lossen, want in de Indische Oceaan is zopas een ruimtecapsule geland die dateert uit... 1969. Een sterk gegeven, uitstekend uitgewerkt door scenarist Marazano. Hij jongleert handig en goed gedoseerd met mysteries en (fragmenten van) oplossingen, en blijkt daarbij een aanwinst voor het genre. Het fotorealisme van Ponzio past daar prima bij. Rest ons nog het goede nieuws te melden dat 'Het Chimpansee-syndroom' in drie albums zou moeten zijn afgerond, zodat we geen drie decennia op de ontknoping hoeven te wachten. En o ja, lees ook eens de boze inleiding van Xavier Dorison (scenarist van onder meer 'W.E.S.T'): snedig en raak.

(HDP)