Linkerhanden 1: Dustin

Gil Formosa is geen nieuweling in de stripwereld. Goscinny himself heeft 'm indertijd nog voorgesteld aan Morris, wiens assistent hij werd. Daarna is hij wat van de stripwereld afgedwaald geraakt om animatie en illustratie te gaan doen
, maar nu is-ie terug bij z'n roots aanbeland. 'Linkerhanden' is z'n eerste grote reeks die ook in het Nederlands wordt vertaald, op scenario van Eric Corbeyran. Daaruit blijkt dat Formosa vast en zeker een grafisch talent is, maar dat wil nou ook weer niet zeggen dat we z'n tekeningen mooi vinden. Z'n rake, maar ruwe lijnen zouden ons inziens beter passen bij een Amerikaanse superheldencomic dan bij de bizarre eclectische horror die Corbeyran uit z'n mouw schudt. Aan het verhaal valt niet echt een touw vast te knopen. Het eerste album Dustin , over de bizarre jeugd van een kereltje met twee linkerhanden, is een verwarrende mix van zulke uiteenlopende invloeden als Dickens en Poe (om met literatuur te beginnen), Foerster en Eisner (stripinvloeden uiteraard) en Freaks van Tod Browning (om met film te eindigen). O ja, voeg daar nog een scheut Peter Pan aan toe ook, alsof het nog niet chaotisch genoeg was. Het flamboyante maar stuurloze eindresultaat wringt en slingert naar alle kanten, zonder ons één moment meegesleurd te krijgen richting verwondering. Nee, deze nieuwe reeks krijgt van ons zelfs geen linkshandig applausje.

(HDP)