Cat Power: Juke Box

Twee songs van deze plaat, want Chan Marshall alias Cat Power is een zangfenomeen dat in rust dient te worden gedronken. Een mysterieuze dame, opgeborreld uit de neo-folkies eind jaren negentig, en sindsdien een niet te veronachtzamen muziekkracht.
 Wij luisterden intensief naar Billie Holiday's vergiffeniscadeau van ‘Don't explain' en ‘Lost someone' van de godfather of soul James Brown. Twee zware zwarte kronen om aan te gaan tippen, en dan nog twee rasechte klassiekers. Want dat cover je natuurlijk, klassiekers. Bij ‘Don't explain' gingen Diana Ross (te glammy ) en Nina Simone (sterk en donker) Cat al voor. Cats versie is waardig, klimt meteen boven Diana en ergens net onder Nina. De piano mocht iets bescheidener, maar gelukkig komt ‘Skip that lipstick' even bloedeerlijkvenijnig uit Cats mond. Van het 11-minuten durende, hartverscheurende epos van James een versietje van 3 minuten maken is op zich al een valse start. Het oereerlijke ‘Gee whiz, I love you' vervangen door ‘Good God allmighty, I love you' en de dramatische afgehaspelde draai stellen scherp teleur. Juke Box is dus zoeken naar de coverversies die elk persoonlijk het best passen, want de nummers zijn héél sterk gekozen: Sinatra, Joni Mitchell, Johnny Cash. Als je alleen al elk origineel wil gaan horen, heeft deze plaat zijn bedoeling. Een eerbetoon, meer dan waar gemaakt. Maar eerlijk, toch liever Cats eigen platen.

 

(LAD)