Waarom gaan we niet voortdurend vreemd?
Volgens de evolutieleer zouden koppels hun partner voortdurend moeten bedriegen, maar we keren toch telkens braaf terug naar ons lief. Hoe komt dat? Sociaal psycholoog Gian Gonzaga besloot het hele zaakje te onderzoeken en riep daarvoor de hulp in van zestig studenten die een relatie hebben van gemiddeld drie jaar.
Voor hij de groep in drie verdeelde, toonde Gonzaga iedereen foto's van aantrekkelijke onbekenden. Nadien moest de eerste groep een tekstje schrijven over wanneer ze het meest verliefd waren op hun partner. Groep twee noteerde enkele zinnen over de periode waarin ze zich seksueel het meest aangetrokken voelden tot hun partner. En de laatste groep mocht zelf een onderwerp kiezen. Telkens als hun gedachten tijdens de schrijfopdracht afdwaalden naar de aantrekkelijke onbekende, gaven ze een teken. Wat blijkt? De tweede groep dacht drie keer zoveel aan de onbekende als de eerste en de laatste groep zelfs zes keer zoveel. Conclusie volgens Gonzaga : liefde staat los van verlangen, liefde maakt ons trouw.
(SVR)