Genie in de genen: Manhattan Beach 1957

Vader en zoon Huppen zetten hun succesvolle samenwerking voort: na Bloedbanden heeft Hermann op scenario van zijn zoon Yves Manhattan Beach 1957 getekend, een album van een adembenemende schoonheid.

Hoewel het verhaal over een uitgebluste smeris die worstelt met zijn eigen herinneringen bol staat van de American icons, wordt het zo rimpelloos knap verteld dat je mond openvalt. Bovendien zijn Hermanns tekeningen simpelweg de beste in de business: hoe hij op de in zwart-wit geschilderde flashbacks plots het spookachtige roze van een zonsondergang bij de Grand Canyon laat vallen, is van een grafische klasse die niet moet onderdoen voor de visuele kracht van het rode kinderjasje uit Schindler's List. Er schuilt genie in de genen van de Huppens.