24/09/2009
De inkt van toen
Europese stripmakers die hun strip in Japan situeren, laten zich wel eens verleiden tot het imiteren van de mangastijl. De Fransmannen Martin Leclerc, alias Maël (zijn krasserige tekenwerk ken je misschien van het bikkelharde tweeluik Miltons Dromen) en de debuterende scenarist Antoine Bauza zijn gelukkig niet in die val getrapt.
Voor hun mooie initiatieverhaal De inkt van toen hebben ze eerder gestreefd naar het vatten van de grafische kracht van oude Japanse waterverfschilderijen op rijstpapier, en dat is beeldig gelukt. Deze zeer sfeervolle strip kabbelt voort als een bergriviertje in de heuvels rond Tokio, toen die stad nog Edo heette. Maëls kleurenpalet is beperkt, maar hij weet de sfeer van de seizoenen perfect te grijpen. Het verhaal over een meester en zijn leerlinge is ontroerend. En eigenlijk zijn de auteurs met drie, want de bijdrage van de Zwitserse kalligraaf en japanoloog Pascal Krieger is in deze strip net zo belangrijk als die van Tchang Tchong-Jen indertijd in De Blauwe Lotus van Hergé.
(HDP)