The Dodos: Time to die

Fleet Foxes vinden wij niet meteen de revelatie van de laatste twee jaar, maar wat Phil Ek (die al Foxes producete) hier uitspookt, kunnen we ten zeerste waarderen.

The Dodos leveren hun derde plaat (meteen de twee vorige checken aub!) en evolueren van een duo (drums, gitaar) naar een trio (vibrafoon). Vibrafoon en een gitarist en drummer die ook al sterk focussen op tokkel-tokkel/tik-rikketik, heel percussie-slaand musiceren bedoelen we. Situeer het daarop aansluitend in de streek van Animal Collective qua sfeer, diezelfde waanzinnig heerlijke herhaalpsychedelica loert om de hoek. En de zachtheid die Band of Horses heeft, voel je ook hier. Perfecte combo eigenlijk. Het wordt (ons alvast) niet te neo-wooly-folky, maar gewoon aangenaam lo-fi sympathiek en ook niet te zagerig (wat we dan wel vaak van Fleet Foxes vinden). Een heel luisterbare, luchtige plaat die toch nergens naar herbakken lucht muft. Een mooie ontdekking!