Phaeleh: Fallen Light

Zoals jullie weten, zijn we ondertussen in de post-dubstepfase en gebeuren er opnieuw interessante dingen in die muziekhoek. Terwijl de jeugd, ook jullie, zich bewusteloos laat drillen door ‘den diepste bas’, zijn wij altijd meer gefascineerd door dubstep die in zichzelf keert, wat per definitie van het genre eigenlijk niet makkelijk is.

Dubstep vult de dansvloer en leeft nog steeds in de hype, zoals ooit ook drum& bass, jungle of fidgethouse dat deden, en op de dansvloer zijn de hits niet altijd de meest fijnzinnige. Maar moedigaards zoals Mount Kimbie, Burial helemaal aan het begin en meester Kode9 hebben altijd ook de rust in dubstep gezocht. Phaeleh komt uit Bristol (go Banksy!!!) en weeft tere klanklandschappen, gaat zelden onder de vijf minuten per track, neemt dus zijn tijd. Het is een Café Del Mar chillstep-plaat (legendarische chillclub op Ibiza) op een beste manier. Flarden etnisch, een reggae-gitaartje, warme vocals, vaak meer dubby dan dubsteppy, soms een banger in schaapsvacht als ‘Badman’ met een heerlijk baslijntje. Op een of twee vreemde zijstappen na perfect geschikt om na je zoveelste clubstep-veldslag even bij te bronnen.