Ken Park

Acht jaar na het ophefmakende Kids rijdt de tandem Harmony Korine & Larry Clark weer door het Amerikaanse niemandsland, het gistende verval in de onderbuik van de white trash observerend. Ze houden halt in Visalia, een afgelegen dorpje tussen Los Angeles en Fresno waar de jeugd idealen noch perspectieven heeft.

Ze stellen hun camera's op en registreren op ongegeneerd voyeuristische wijze een viertal jongeren en hun worstelingen met haat, liefde, geweld en seks, met hun ouders en met elkaar. Het resultaat is een verpletterend nihilistische film die je als een moker onder de gordel treft. Zoals gewoonlijk plukte Clark voor de hoofdrollen onbekend talent uit de plaatselijke skateparks, zodat deze film bijzonder echt en oprecht oogt. Helemáál echt zijn in elk geval de seksscènes, die in al hun schokkende onverbloemdheid de film de waarachtigheid van een soort reality soap-deluxe geven, maar voor één keer hoort daar geen korrelig en schokkerig camerawerk bij. Ken Park werd in beeld gebracht door co-regisseur Ed Lachman, die onder meer de fotografie voor de Soderbergh-films The Limey en Erin Brockovich verzorgde. Drie compromisloze filmmakers voor een gewaagde prent die ongetwijfeld het etiket art porno zal opgekleefd krijgen, terwijl wij het vooral art vinden. Al kan je je natuurlijk afvragen of het 23-jarige skatemodelletje Tiffany Limos, die een geweldige acteerprestatie neerzet als het streng-religieus opgevoede meisje Peaches, de rest van haar carrière niet het stigma "die van dat triootje in Ken Park" zal moeten meetorsen?

(JC)