Baciami Ancora

In 2001 bracht de Italiaanse regisseur Gabriele Muccino (je kent 'm van z'n Hollywood-uitstapje The Pursuit of Happiness met Will Smith) de film L'Ultimo Bacio uit, een bitterzoet portret van een vriendengroepje late twintigers dat een grote hit werd in Italië en daarbuiten.

Nu, bijna tien jaar later, brengt Muccino dezelfde cast weer samen voor Baciami Ancora, waarin hij ons een kijkje gunt op het leven van zijn personages nu ze de veertig naderen. Tja, ze hebben er blijkbaar allemaal een puinhoop van gemaakt. Echtscheidingen, overspel, zelfs gevangenis, depressie, in de steek gelaten kinderen, je noemt het maar. En dat vindt Muccino stof genoeg voor een 'komedie' die 139 ellenlange minuten aansleept. Als jouw idee van een aangenaam avondje cinema bestaat uit het aanschouwen van hypernerveuze Italiaanse koppels die elkaar de ene seconde met de volumeknop op tien de huid staan vol te schelden (stronzo! cazzo!) en tien seconden later schuimbekkend het bed induiken om de zoveelste probleembaby te verwekken, koop dan gerust een kaartje voor Baciami Ancora. Heb je echter geen zin om je avondje cinema af te sluiten met een bruistablet tegen de hoofdpijn, dan vind je vast wel wat aardigers op de affiche. Wellicht bruist er niet genoeg mediterraans bloed door onze aderen, maar wij vonden deze film een regelrechte beproeving en een genadeloze aanslag op onze al meer dan genoeg getergde zenuwen.