30/12/2010
Lydie (Dargaud)
Je zal ons nooit horen beweren dat strips geen even rijk palet van emoties kunnen oproepen als literatuur of film. Toch zijn echt ontroerende strips eerder zeldzaam - zou het te wijten zijn aan het feit dat de stripwereld nog altijd hoofdzakelijk wordt bestierd door mannen?
Welnu, Lydie is zo'n witte raaf, een strip die recht naar je hart grijpt en op de traanklieren werkt zonder sentimenteel te worden. Het hele verhaal, prachtig getekend door de debutant Jordi Lafebre, speelt zich af in een doodlopend steegje in een niet verder gespecificeerde stad, ergens in een vergeeld verleden. Een nogal simpel buurtmeisje is zwanger geraakt, en tot overmaat van ramp wordt haar kindje doodgeboren. Dan knapt er iets in het hoofd van het meisje, en ze raakt ervan overtuigd dat haar dochtertje nog leeft, wat haar dolgelukkig maakt. De bewoners van het steegje kunnen het niet over hun hart krijgen die illusie te doorprikken en spelen het spel mee. Jarenlang. Wat een prachtig scenario is dit van Zidrou, doorgaans bekend als scenarist van flauwe gagreeksen. Met Lydie plaatst hij zichzelf verrassend op de kaart van de betere stripschrijvers.
(HDP)