Mr. Nice
Het voordeel van zelfs een mislukte biopic is dat je er iets uit kunt leren over een persoon waar je vooraf misschien nog nooit van had gehoord.
Met die gedachte hebben we onszelf proberen te troosten toen we de koppijn uit ons hoofd schudden na twee volle uren Mr. Nice, een film over het turbulente leven van Howard Marks, een ex-bigshot in de internationale marihuanahandel die na een afkoelperiode in de gevangenis opnieuw steenrijk werd dankzij een bestsellende autobiografie met bijbehorende one man show. En nu dus ook een biografische film, met Rhys Ifans in de hoofdrol, die op geen enkel moment grip krijgt op zijn personage. Wellicht ligt het aan de slappe regie van de Brit Bernard Rose, die zich zichtbaar uitslooft om een tijdsbeeld te schetsen, maar niet verder komt dan een vermoeiend pro-cannabispamflet vol onsympathieke en ongeloofwaardige potheads. Zelfs Crispin Glover acteert lachwekkend slecht, stel je dat voor! Deze overbodige film was wat ons betreft al in zoete rook opgegaan nog voor 'Don't bogart that joint' weerklonk op de aftiteling.
(HDP)