Kato: Flamingo

 

Wij zijn fan van Kato. Jean Blaute zei het in de jury van Idool meteen: “Daar kunde niet kwaad op zijn”. De titelsong is echt raak: een mooie opbouw, lekkere beat en een stem die er zuiver en breekbaar krachtig boven zweeft en waarmee ze nu en dan eens uithaalt. Een pluim voor producer Jeroen Swinnen! Hoe ze ‘Dancing on my own’ van Robyn naar haar hand zet is even sterk. Na die song is het op de tanden bijten bij wat vreemde experimenten tot nog maar eens duidelijk blijkt dat Kato sterkst is bij songs die gedragen worden door haar stem. Liefst niet te veel instrumenten dus, eenvoud siert. ‘Milky way’ is een heerlijk samenspel van piano en Kato, maar wil iemand even die strijkers schrappen? Het doet zelfs denken aan een goede ballad uit de 90’s – ja, zo waren er ook. De platenfirma ziet haar liever scoren met uptempo hitjes, maar wij absoluut niet. Mooie plaat dus, al misten we wel nog de heerlijke cover van ‘Walk on Water’, en dat bedoelen we niet ironisch.