The Field: Looping state of mind

Op zijn derde album gaat Axell Willner met schemerdonkerdance of gewoon highwaytrance verder in het fundamenteel uitpuren van de ‘loop’. Een basisstukje muziek dat hij eindeloos herhaalt en waar hij telkens andere lagen bovenop legt. Dat geeft songs waarbij je zo’n zes à negen minuten puur geniet. We moesten vaak aan ‘Selected ambient works 85-92’ denken, de absolute klassieker van Aphex Twin. Net zoals Aphex tovert Willner kracht en droom met lagen zuiverheid op elkaar tot een wolkendek van complexiteit, een donsdeken van loopmania en uitgekiende momenten van hapering. De titeltrack klikken we systematisch op repeat voor een keer of zes, heerlijk meeslepend en met ambitie voor de dansvloer. Als het tempo wordt opgedreven hoor je ook vaak echo’s van James Holden, nog zo’n devoot van zuiverheid in de beats. The Field is alles wat de bandnaam zegt: open, eindeloos, vol herhaling, majestueus in zijn eenvoud, bescheiden in zijn grootsheid.