Sam De Bruyn: "Het knapste volk woont in Gent"

 

GUIDO: Waarom heb je na je studies in Antwerpen voor een woonplaats in Gent gekozen?
Sam: Ik heb eigenlijk altijd meer vrienden in het Gentse gehad en ging er ook liever uit. Het was dus een vrij logische keuze dat ik naar hier zou komen. Oorspronkelijk wou ik in Gent het universitair diploma psychologie behalen, maar daar is uiteindelijk niks van in huis gekomen. Ik wou studeren combineren met mijn weekendwerk bij Studio Brussel, maar kreeg al snel een fulltime aangeboden.
GUIDO: Ja, hoe heb je dat geflikt?
Sam: Als student Woordkunst in Antwerpen kreeg ik les van Peter Van de Veire. Ik kende helemaal niks van radio en maakte toen nog volop deel uit van de ‘mp3-generatie’. Door het toedoen van Peter ben ik helemaal verliefd geworden op radio. Hij vertelde me dat Studio Brussel nog op zoek was naar mensen en raadde me dan ook aan mijn cv op te sturen. Die eerste keer heb ik het deksel op mijn neus gekregen, maar een jaar later probeerde ik het nogmaals. Daarna is het uiteindelijk allemaal heel erg snel gegaan en ondertussen werk ik er bijna vijf jaar.
GUIDO: Naast je eigen programma heb je ook drie keer Music For Life gepresenteerd. Is dat even leuk als het eruitziet?
Sam: Die laatste editie was voor mij absoluut de beste. En wat een bedrag heeft Vlaanderen verzameld! Ik verwachtte minder, hoopte op evenveel maar had nooit durven denken dat het bedrag dat van de vorige editie nog zou overstijgen. De steun die we kregen van al die mensen vind ik onvoorstelbaar. Zo heb ik dit jaar bijvoorbeeld nooit alleen gestaan in het Glazen Huis. Zelfs in het holst van de nacht waren er altijd enkele toeschouwers, wat de vorige edities niet altijd het geval was.
GUIDO: De eerste keer stond het Glazen Huis opgesteld in Gent. Was je blij dat jouw thuisstad ook dit jaar nog eens op het programma stond?  
Sam: Voor mij was dat echt een gevoel van thuiskomen. Het Leuvense publiek was het aandachtigst, de Antwerpenaars hebben ons dan weer ontzettend warm verwelkomd, maar de Gentenaars zijn in mijn ogen toch de grootste feesters. De set van 2 Many Dj’s hier in Gent staat in mijn geheugen gegrift als het hevigste feestmoment van de drie edities die ik als presentator meemaakte in het huis. In Gent kan hard gevierd worden, dat zeker. Maar de inwoners hebben nog andere troeven. Ik heb altijd gedacht dat het knapste volk zich in het Gentse bevindt, zelfs toen ik nog in Antwerpen woonde. Als ik hier dan uitging, kwam ik toch altijd tot die conclusie. (lacht)
GUIDO: Waar ga je dan zoal uit, want die knapperds willen wij ook wel spotten!
Sam: Vroeger hing ik erg veel uit in de Make-upclub. Die hebben ze jammer genoeg gesloten en een goed alternatief heb ik eigenlijk nog niet gevonden. Het aanbod op de Vlasmarkt kan me wel aantrekken, maar ik durf ook af en toe eens in de Overpoort eindigen. Meestal is dat in een niet al te nuchtere staat en te laat op de avond. Daarnaast zal je mij voornamelijk tegenkomen in de buurt van de Vooruit. Daar vind je ook de leukste winkels, zoals Limits en Rewind, met unieke stuks van Belgische designers tot Scandinavische inspiraties tegen een vrij schappelijke prijs. In die buurt ga ik ook vaak iets drinken, zoals in het Vooruitcafé of in de zomer op het terras van Marimain.
GUIDO: Kies je dan eerder voor een biertje of een glas wijn?
Sam: Eigenlijk drink ik meestal sterkere dranken, maar ook bier begin ik steeds meer te appreciëren. Toen ik nog in Antwerpen studeerde, bevond ik me vaak in het artistieke wereldje, waar filosoferen bij een glas rode wijn geen uitzondering was. Minder fijn aan bier is dat je er zo dik van wordt, daarom ga ik voorzichtigheidshalve graag voor een whisky cola light. (lacht)
GUIDO: Bestel je ook soms typisch Gentse drankjes?  
Sam: Ik moet met het schaamrood op de wangen toegeven dat ik nog nooit de typische dranken zoals Gruut of Roomer heb geproefd. Naar verluidt is een bodem Roomer aangelengd met cava heel erg lekker, maar ik heb het tot nog toe niet geprobeerd. Waar ik wel een grote fan van ben, zijn de typische Gentse kazen. De zelfgemaakte producten van kaasmakerij ‘Het Hinkelspel’ aan de Visserij zijn een echte aanrader.
GUIDO: Het bekendste streekproduct van de stad is natuurlijk het jaarlijks feestgedruis in juli. Ben jij een fan van de Gentse Feesten?
Sam: Mijn eerste kennismaking met de Feesten als Gentenaar was niet de allerbeste. Toen ik van Antwerpen naar Gent verhuisde, waren de Feesten volop aan de gang. Na de eerste nacht in mijn nieuwe huisje, dat op tweetal straten van de Vlasmarkt lag, kwam ik tot een heel onaangename vaststelling. Iemand had keihard tegen mijn deur gezeikt. De authentieke houten deur van mijn nieuwe woonst die ‘feestelijk ingewijd’ was, dat vond ik allesbehalve cool. Ik dacht toen: ‘Dankjewel Gent, voor deze warme verwelkoming! Jij en ik zullen het nog moeilijk krijgen.’ Maar naast die foute eerste indruk, ben ik best wel een Feestenfanaat.
GUIDO: Hoe ziet een ideale dag op de Feesten eruit?
Sam: Ik kan me niet herinneren dat ik ze ooit overdag heb gezien. Meestal vind ik de sfeer het fijnst wanneer het wat later wordt. Vroeger ging ik vaak in het Baudelopark chillen, maar als ik nu een plaats moet kiezen, ga ik voluit voor de Vlasmarkt. Daar kom je altijd bekend volk tegen. Het is ook vaak een meetingpoint met vrienden die ik in tijden niet meer heb gezien.
GUIDO: Hou je van die drukte?
Sam: Gent is over het algemeen wel vrij druk, alhoewel de Feesten natuurlijk het hoogtepunt zijn. Ik hou wel van de dagelijkse beweging en dynamiek van een stad. Langs de ene kant geeft het je de mogelijkheid heel veel mensen te ontmoeten, omdat de stad ervan krioelt. Daarnaast kan je ook opgaan in de massa en even een anonieme identiteit aannemen. Op dat vlak kan ik ook helemaal niet klagen over Gent. Voorbijgangers fluisteren en kijken of knikken wel, maar ik word hier zelden tot nooit aangeklampt. In Antwerpen gebeurt dat vaker. Zelfs met gigantische wallen en in mijn meest sjofele outfit word ik nog op de foto gevraagd. Misschien is Gent mijn aanwezigheid al gewoon, dat kan wel. Ik kom hier regelmatig buiten.
GUIDO: Mogen de Gentenaars ook in de toekomst van jouw aanwezigheid genieten?
Sam: Hoewel ik altijd een beetje als een nomade heb geleefd, ben ik onlangs met de zoektocht naar een eigen stekje begonnen. Momenteel woon ik aan de grens met Ledeberg, maar als het een beetje financieel haalbaar is, zou ik graag een huis in het centrum van Gent kopen. Ooit wil ik nog wel terug naar Brussel, omdat die stad mijn eerste grote liefde is. Als je daar ooit gewoond hebt, zie je geen enkele stad in België nog als een volwaardige grootstad. Maar dat zijn plannen voor later, want momenteel ben ik Gent nog helemaal niet beu. 
GUIDO: Wat die toekomstplannen betreft, zal jouw stem de komende jaren nog dagelijks door onze radio klinken?  
Sam: Over het algemeen ben ik niet een persoon die erg veel in de toekomst kijkt. Dat zou bij mijn beroep ook niet kunnen, want in het medialandschap gaat alles heel snel en is je tijd voorbij voor je het weet. Als ik er de kans toe krijg, zou ik zeker nog een tiental jaar bij Studio Brussel willen blijven. De bezetting van de zender is klein maar ongelooflijk sympathiek en creatief. Aanbiedingen voor televisiewerk zijn ook welkom, maar zeker niet dringend.
GUIDO: Voor een droomjob zoals de jouwe zouden veel studenten een moord begaan. Wat is jouw advies om het zo ver te schoppen?
Sam: Ik ben ervan overtuigd dat je er uiteindelijk wel geraakt met de juiste inzet. Als je ergens goed in bent, moet je er werkelijk alles aan doen om dat duidelijk te maken. Soms heb ik zin om tegen ongemotiveerde stagiairs te zeggen: ‘Als het je niet interesseert, doe dan toch iets anders!’ Zelfs al moet je op een onmenselijk uur opstaan en shifts van twaalf uur draaien, so what? Doe dat toch gewoon! Mij is het ook niet allemaal zomaar in de schoot geworpen.

 

Foto: copyright Jef Boes

 

(CA)