Star Wars Episode II: ATTACK OF THE CLONES
Attack of the Clones is de opluchting waarop miljoenen Star Wars-fans zaten te wachten. Na het op zijn minst gemengde onthaal dat The Phantom Menace ten deel was gevallen, was het bibberen en beven geblazen: zou George Lucas zich herpakken? Het is antwoord is een volmondig ja: strong The Force in him again is.
De kop van C-3PO
Attack of the Clones is een rollercoaster ride van een immense omvang. Na het nog ietwat schuchtere eerste kwartier word je onverbiddelijk opgezogen in een turbulente werveling van wonderlijk mooie sciencefiction-actie, die je een dikke twee uur later ademloos achterlaat. De effecten zijn werkelijk nooit vertoond: je krijgt honderden Jedi te zien met getrokken lichtsabel, er zijn onvoorstelbare achtervolgingen door meteorietenregens en futuristische steden, je bijt je tanden stuk op een adembenemende, videogame-achtige sequens in een volautomatische droid-fabriek, de monsters zijn echter en gruwelijker dan ooit, en in de absoluut overdonderende finale verliest zelfs C-3PO er het hoofd bij en laat de schriele Yoda voor het eerst zien waarom hij en hij alleen de allergrootste Jedi Knight van allemaal is.
Anakin en de Dark Side
Maar er is nog meer. Hoofdpersonage in Attack of the Clones is Anakin Skywalker (gespeeld door de jonge Canadese acteur Hayden Christensen), inmiddels 19 jaar oud en de veelbelovende Padawan van Obi-Wan Kenobi. Doorheen de film voel je hoe de gebeurtenissen de jongen langzaam maar zeker doen overhellen naar de Dark Side of The Force. Dat gebeurt op een manier die zo indrukwekkend is en zozeer de duistere sfeer van The Empire Strikes Back oproept dat we kippenvel kregen over heel ons lijf. En juist deze extra dimensie maakt van Attack of the Clones meer dan een spectaculaire sf-prent uit de digitale fabriek van Lucas. Episode II treft de Star Wars-mythe midscheeps en past daardoor naadloos in de saga die onze jongensharten sneller deed slaan. Wie onberoerd blijft wanneer halverwege de film voor het eerst het diepe en dreigende thema van de Dark Side weerklinkt, heeft er gewoon geen voeling mee. Attack of the Clones is meesterlijk en was de kwarteeuw geduld meer dan waard. En o ja: Boba Fett was al cool toen-ie nog maar tien jaar oud was…
(JC)