21/12/12: De wereld draait door… of toch niet? Studenten over natuurrampen, doomsday seks en dino’s

Deep Impact, The Day After Tomorrow, Armageddon, Independence Day, Knowing… Elk jaar projecteert de filmindustrie enkele nieuwe films op het witte doek waarin de wereld dreigt te vergaan, maar als we de Maya’s mogen geloven, wordt het binnenkort bittere realiteit. Zij waren er steevast van overtuigd dat op 21 december 2012 een god zal neerdalen op aarde en een apocalyps de mensheid uitroeit. Of we nu allemaal moeten rondcrossen als een kip zonder kop, blijft nog maar de vraag, en dus legden we ze voor aan drie studenten zonder schuilkelder, maar met een ongezouten mening.

Marijn (20) is afkomstig van Aalst, maar studeert al drie jaar psychologie in Gent.

"Met het einde van de wereld in zicht, zou ik de tamzak uithangen in mijn zetel. Daar ben ik trouwens al voor aan het oefenen."

"Er zijn steeds meer mensen die zich inzetten voor een betere wereld, maar helaas gaat het traag vooruit en zijn wij nog steeds vooral verbruikers van de aarde. Persoonlijk denk ik dat er veel steviger geïnvesteerd mag worden in alternatieve en innovatieve ideeën omtrent transport en energie. Wij zijn tam en blijven vastklampen aan een verouderde, vervuilende 'technologie' – olie dus. Economisch en politiek gezien zal het echter wel weer een tijdje duren vooraleer een andere oplossing wordt gezocht. Zoiets komt pas als het hoognodig is. Zelf probeer ik me ook wel in te zetten voor het milieu. Ik gooi bijvoorbeeld zelden iets op de grond, maar steek het in mijn zakken tot ik een vuilnisbak tegenkom. En als ik dan toch iets laat vallen, voel ik me schuldig. Ik probeer bovendien mijn afval te beperken. Ik houd zelfs veel te vaak dingen bij die 'ooit nog wel eens handig van pas zouden kunnen komen…’ Los daarvan vind ik dat het ons gemakkelijk wordt gemaakt om te recycleren, dus zou iedereen dat zonder zeuren moeten doen."

"Het valt te betwijfelen dat de kennis van Maya's over de aarde en het universum verder stond dan onze kennis tegenwoordig. Overigens geloof ik ook niet dat zij geloofden in deze datum, maar eerder dat wij die nutteloze conclusies trekken uit een of ander gevonden manuscript. We houden nu eenmaal van doomsday-denken, nietwaar? Wacht, ik geloof wel dat de wereld ooit zal vergaan, uiteindelijk. Door explosies op de zon eventueel of botsingen met allerhande rondvliegend onheil, maar die datum zal gelukkig nog even op zich laten wachten. Er wordt ook gesproken over omkeringen van magnetische velden, maar dat heeft de aarde wel al vaker overleefd, en kan wellicht hoogstens wat van die o zo fijne natuurrampen veroorzaken die het journaal spannend maken. Het vergaan van de mensheid en maatschappij zoals we ze nu kennen, staat misschien al eerder voor de deur dan het vergaan van deze planeet. Zombies, infecties of een nucleaire oorlog, genoeg inspiratie voor enkele sappige films! (lacht) Persoonlijk ben ik grote fan van het zombiescenario, met die bio-ingenieurs en biomedische wetenschappers van tegenwoordig kan je dan ook alles verwachten."

"Mochten die mannen van het nieuws daadwerkelijk het einde van de wereld aankondigen en er effectief bewijsmateriaal voor is, dan verzinken we in totale anarchie. We zullen ons mogen bezighouden met voedsel te verzamelen en moorden in onze vrije tijd elkaar wat uit om zo zelf zeker in leven te blijven. We worden met andere woorden allemaal dikke egoïstjes. Zelf zou ik me die laatste weken eigenlijk liever bezighouden met seks, bier en rock-'n-roll. Eens echt gaan leven met andere woorden. (lacht) En als de laatste uren aangebroken zijn, zou ik die het liefst spenderen met AC/DC op de achtergrond, mijn lief in mijn armen en een Rodenbach in mijn hand. Ofwel alleen, achter mijn piano. In het geval dat niet de wereld, maar wel de mensheid zou vergaan, dan zou ik natuurlijk eerst proberen zelf te overleven en daarbij mijn dierbaren nog te redden. Én ook muziek! Omdat muziek iets fantastisch is dat je niet zomaar in de natuur kan vinden. Een cd van Sabaton of een schilderij van Rubens? Lang zou ik niet twijfelen. Een cd is trouwens ook net iets simpeler om te dragen. (lacht) In het geval van een totale verwoesting van de planeet, maakt het dan weer totaal niet uit wat je doet, want iedereen en alles gaat er toch aan. Dus zou ik de tamzak uithangen in de zetel, de laatste tijd ben ik daar trouwens al voor aan het trainen. En een beetje nadenken over mijn leven. Eigenlijk was het best wel leuk."

De roots van Stephanie Guldix (24) liggen in Grimbergen, maar ze studeert al enkele jaren psychologie in Gent, waar ze ook woont.

"Net voor de wereld vergaat, wil ik nog eens zwemmen met walvissen, en dan zo snel mogelijk dronken worden."

"Om eerlijk te zijn, vind ik dat de mensheid op verschillende vlakken faalt. Denk maar aan de talloze oorlogen die gaande zijn, onze planeet die beschadigd wordt enkel om de winstmarges te verhogen of multinationals die nog steeds mensen in erbarmelijke omstandigheden laten werken. Maar ook op kleinere schaal denk ik dat het beter kan. Zo ken ik verschillende mensen in mijn naaste omgeving die hun opinies toch wel eens mogen veranderen, en beter zelf eens in de spiegel zouden kijken. Eerlijkheid, verdraagzaamheid en anderen iets gunnen, zijn eigenschappen waar veel mensen in tekortschieten. Zelf probeer ik wel mijn steentje bij te dragen voor een beter milieu. Ik prop bijvoorbeeld mijn boodschappen meestal in mijn o zo grote handtas in plaats van in een plastic zak en drop mijn afval in de vuilnisbak met de juiste kleur. Ik gooi nooit afval op de grond, de klokhuizen van mijn appels niet meegerekend hé. Die durf ik wel eens door de ruit van de auto te gooien…"

"Ik had al eens gehoord dat volgens de Maya’s de wereld zou vergaan op 21 december 2012. Hun kalender zou dan ook eindigen. Er was geloof ik ook ergens een ‘wetenschappelijke’ verklaring voor het einde van de wereld; de planeten komen op één lijn te staan of zoiets? Ik ben er in elk geval van overtuigd dat we hier eind december nog allemaal rondhuppelen. Pas op, ik geloof wel dat het ooit eens kan gedaan zijn hoor. We zijn niet zo goed bezig. Eilanden opspuiten in palmboomfiguurtjes is natuurlijk fantastisch voor het oog. Maak er dan nog eens het “paradijs Dubai” van en je kan niet anders dan versteld staan. Maar de aarde kan niet alles dragen. Ze draait al minder snel. Ik kan nu niet echt op een specifiek rampenscenario komen, maar ik denk dat ze zal ontploffen eens het zover is. We zijn toch al aan het opwarmen? Al de lava zal nog heter worden, alle vulkanen actief, en dan gaat alles op in een vuurmassa."

"Als onze dagen effectief geteld zijn, zou ik mijn dagen vullen met wat ik altijd al had willen doen. Reizen naar vreemde landen en zwemmen met walvissen bijvoorbeeld. Dat laatste is iets dat ik al van kinds af aan wil doen – I blame Free Willy. (lacht) Ik denk bovendien dat ik eigenlijk veel dingen zou zeggen tegen mensen die ik misschien anders nooit zou durven zeggen. Zowel positieve als negatieve zaken. Maar ik denk dat ik vooral ook enorm slecht zou slapen. Of zelfs niet meer zou slapen, omdat de tijd dan wel echt begint te tikken. Als het laatste uur geslagen is, zou ik mezelf willen omringen met vrienden en familie. Ik denk dat ik ook wel een paar flessen alcohol bij mij zal hebben. Alles wordt grappiger als je gedronken hebt en ik denk dat ik het einde liever niet te bewust wil meemaken. (lacht) Als ik dan toch moet gaan, ga ik liever met een glimlach."

Lies Malfroid (24) uit Meise is in juni afgestudeerd aan de Gentse Arteveldehogeschool als Bachelor in het Communicatiemanagement.

"De liefde bedrijven tot de wereld vergaat, hoe mooi zou dat niet zijn?"

"Ik ben van mening dat de overheden de mensen kunnen verplichten om beter zorg te dragen voor onze planeet, maar de dag van vandaag blijft het bij mooie praatjes en onzekere voorstellen, waardoor maar een heel klein deeltje van de bevolking ingaat op de milieuvriendelijke suggesties. Ik geef een voorbeeld: de beperking van het energieverbruik. Leg maximum verbruikcijfers op en wie zich er niet aan houdt, zit zonder energie. Punt aan de lijn. Andere landen bewijzen trouwens dat we nog meer kunnen doen. In Duitsland kun je bijvoorbeeld geen enkele drank kopen in een wegwerpverpakking. Zelfs water zit daar in PET-flessen die herbruikbaar zijn. Dat systeem ook hier integreren, is een kleine moeite. Verplicht de multinationals ertoe om hun product enkel nog in herbruikbare verpakking te produceren, anders mogen ze niet meer exporteren naar België. Zo simpel is het. Bij mij thuis wordt alles gesorteerd en hergebruikt. Soms is dat wel eens frustrerend, maar met z'n vijven slagen we er toch nog steeds in om ons afval te beperken tot één grote vuilniszak per week. Als ik in de straat bij de vuilnisophaling drie zakken zie staan bij een gezin van drie, stel ik me toch de vraag hoe ze er in godsnaam in slagen om zoveel afval te produceren. Zelf kopen we onze melk bij de melkboer, in herbruikbare glazen flessen. We drinken gefilterd water van de kraan, kopen PET-flessen in plaats van blikjes, en stoppen boterhammen in de brooddoos en niet in een aluminiumverpakking. We verkiezen de douche boven een bad en tijdens het inzepen gaat de kraan dicht. Daarnaast schakelen we de lichten ook altijd netjes uit, tenzij het écht te donker wordt. Ik kan dus wel stellen dat we ons best doen."

"Ik heb al gehoord van de theorie van de Maya's, ja, en ik vind dat zware nonsens. Toch wat 21 december 2012 betreft. Ik denk wel dat de wereld uiteindelijk zal vergaan, maar dan over een triljoen jaar in de vorm van een ultieme apocalyps. Tijdens de eeuwen die aan dat 'grote einde' voorafgaan, zal het leven stuk voor stuk verdwijnen, denk maar aan diersoorten die uitsterven en zo. Dat proces zal onmerkbaar zijn voor zij die nog wel leven, omdat zulke stappen zodanig traag gaan dat verschillende generaties er niets van zullen merken. En als al het leven al decennia is verdwenen, zal alles eindigen met een volgende Big Bang. Mocht ik het volledig fout hebben en de wereld alsnog vergaat op 21 december, dan zou ik met mijn beste vrienden en familie naar de zon trekken, zodat we de laatste weken kunnen doorbrengen in een gelukkige, idyllische omgeving. Ik zou er trouwens al het geld uitgeven dat ik bezit en continu doen waar ik zin in heb. Mijn laatste uren wil ik dan weer spenderen met iemand die speciaal is voor mij. De liefde bedrijven tot de wereld vergaat, hoe mooi zou dat niet zijn? (lacht) Jezelf redden is sowieso geen optie, toch niet als je net zoals ik een Big Bang ziet. Misschien maak ik mezelf wel eerst van kant, om mijn geliefden niet te moeten zien gaan. Ik zou wel tevreden terugkijken op hoe mijn leven gelopen is, maar mocht ik het op voorhand weten, dan had ik het toch wel anders gedaan. Ik zou op mijn zestiende gaan werken, 24 uur op 24 uur, zodat ik vanaf mijn twintigste zou kunnen feesten, zuipen, verliefd zijn, reizen, zot doen en geld in overvloed hebben, zodat geen enkele van mijn wensen onvervuld hoeft te blijven. Misschien zou ik wel een bank overvallen. Beter dan vier jaar werken, niet?"

(SVR)