Elysium
De Zuid-Afrikaanse regisseur Neill Blomkamp maakt loepzuivere sciencefiction. Hij bedenkt hoe de wereld een handvol decennia in de toekomst zou kunnen evolueren, plaatst daar geloofwaardige personages in, legt links met maatschappelijke tendensen in het heden en probeert zijn toekomstvisioen zo realistisch mogelijk op film te zetten.
Aartsmoeilijk is dat, maar zijn uitzinnige debuutfilm District 9 bewees dat hij het kon. En kan, want Elysium is - een paar verhaaltechnische tekortkomingen en al te simplistische ingrepen niet te na gesproken - een geweldige brok sciencefiction. De aarde verstikt in overbevolking, geweld en dwangarbeid. De rijke elite is de planeet ontvlucht en heeft voor zichzelf een reusachtig ruimtestation gebouwd, dat sierlijk in een baan rond de aarde draait. Op Elysium is het niet alleen paradijselijk wonen in een ultieme gated community in de ruimte, maar er is ook miraculeus geavanceerde gezondheidszorg, terwijl op aarde mensen creperen aan ziekte en vervuiling. Elysium vertelt het verhaal van een stervende fabrieksarbeider (Matt Damon, andermaal de actieheld met brains) die probeert de barrières van die droomwereld (bewaakt door een bikkelharde Jodie Foster) te doorbreken. En voor wie erop zit te wachten: yep, ook deze keer is een glansrol voorzien voor de vinnige Zuid-Afrikaanse acteur Sharlto Copley, die in Blomkamps debuut al de show stal. Visueel is de film ongelooflijk. De groezelige look uit District 9 wordt ook in Elysium perfect doorgezet. Geen seconde heb je de indruk dat je naar computerbeelden zit te kijken, wat bij pakweg Pacific Rim wel eventjes anders was. De actiescènes zijn opwindend en realistisch. Helaas kan hetzelfde niet worden gezegd van het onderliggende concept, dat nogal losjes omspringt met de haalbaarheid van zo'n ruimtestation (hoe regelen ze hun zelfbedruipendheid?), de manier om erheen te vliegen (in 19 minuten? en zonder atmosferische wrijving?) en vooral de medische behandelingen die er mogelijk zijn (moleculaire gelaatsreconstructies? genezen van leukemie in drie seconden?) Die technische oppervlakkigheid ontsiert dit overigens bijzonder indrukwekkende werkstuk. Misschien had Blomkamp een handvol wetenschappelijke adviseurs moeten inhuren om het script te pimpen. Desalniettemin: Elysium blijft een must voor liefhebbers van het genre.
(HDP)